Łachwa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Łachwa
Ilustracja
Łachwa, 1926, ulica Lubaczyńska
Herb
Herb
Państwo  Białoruś
Obwód brzeski
Rejon łuniniecki
Wysokość 108 m n.p.m.
Kod pocztowy 225640
Położenie na mapie obwodu brzeskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu brzeskiego
Łachwa
Łachwa
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
Łachwa
Łachwa
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Łachwa
Łachwa
Ziemia 52°13′N 27°06′E/52,216667 27,100000
Portal Portal Białoruś

Łachwa (biał. Лахва; jid. לאַכװע, Łachwe) – wieś na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie łuninieckim.

Historia[edytuj]

Nadana przez Kazimierza Jagiellończyka rodowi Kiszków. Anna Kiszczanka, jedyna córka wojewody smoleńskiego Stanisława Kiszki z Ciechanowca, wniosła w 1513 roku w posagu Łachwę do majątku męża Jana Radziwiłła Brodatego (wraz z Nieświeżem i Ołyką). W 1655 roku spalona przez wojska moskiewskie.

W roku 1812 spalona przez rosyjskiego generała Czyczagowa na złość właścicielowi, Edwardowi Hutten-Czapskiemu[1]. Do 1854 roku był tu katolicki kościół parafialny. Od początku XIX wieku własność rodu Wittgensteinów.

W okresie międzywojennym Polsce, w województwie poleskim, w powiecie łuninieckim, siedziba gminy Łachwa. W Łachwie siedzibę swoją miał sztab Brygady Korpusu Ochrony Pogranicza "Polesie" i i placówka wywiadowcza KOP nr 6. W czasie II wojny światowej w miejscowym getcie żydowskim wybuchło powstanie, pierwsze tego rodzaju[2].

Urodzeni w Łachwie[edytuj]

W Łachwie urodzili się Marian Hutten-Czapski i Stanisław Dawski.

Przypisy

  1. Ze wspomnień syberyjskiego zesłańca, Kujawsko-Pomorska Biblioteka Sieciowa
  2. Michaeli, Lichstein, Morawczik, Sklar (eds.). First Ghetto to Revolt: Lachwa. (Entsyklopedyah shel Galuyot, Tel Aviv 1957).

Linki zewnętrzne[edytuj]