Łapcie (obuwie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rosyjskie łapcie
Sposób wiązania i noszenia łapcia

Łapcie (dawniej regionalnie także postoły, kurpie[1]) – dawne chodaki wyplatane techniką krzyżową z taśm łyka, najczęściej lipy, brzozy lub wiązu. Czasem używano także witek wierzbowych. Wkładane były na stopy owinięte w onuce i przywiązywane rzemieniem bądź sznurkiem. Noszono je na co dzień, do pracy, przez cały rok. Jako że były nietrwałe wzmacniano je niekiedy podszywając podeszwę kawałkami skóry[2].

Nosili je mieszkańcy Polski (m.in. Kurpie, Podlasianie i Lasowiacy), północnej części obecnej Ukrainy, Białorusi, Rosji, Litwy, Łotwy, Estonii, a także Finlandii. Używane były jeszcze w XIX wieku, a na niektórych terenach nawet w pierwszych dekadach XX wieku[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Prace filologiczne Tom 18, Część 4, Warszawa 1965, s. 98.
  2. a b Łapcie. Muzeum Etnograficzne w Krakowie. [dostęp 2019-06-18].