Łupek dachówkowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Łupek dachówkowy, łupek dachowyskała osadowa lub metamorficzna, odmiana łupka ilastego, łupka serycytowego lub fyllitu, odznaczająca się bardzo gęstą łupkowatością, zwykle nie wykazujące zaburzeń tektonicznych (fałdów). Cechą wyróżniającą jest doskonała oddzielność, dzięki której skała da się łupać na cienkie płyty, z których od średniowiecza do dziś wykonuje się pokrycia dachów np. domów mieszkalnych, pałaców, kościołów zwłaszcza we Francji (np. Paryż), Belgii i Niemczech. Łupkiem okłada się też szczyty domów, często układając różne wzory, czasami różnokolorowe. Spotykany jako pokrycie dachów kościołów oraz dachów i ścian szczytowych wiejskich budynków w Sudetach.

Muzea łupka dachówkowego[edytuj | edytuj kod]

 Belgia[edytuj | edytuj kod]

 Kanada[edytuj | edytuj kod]

 Francja[edytuj | edytuj kod]

 Luksemburg[edytuj | edytuj kod]

 Szwajcaria[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]