Śliwa domowa lubaszka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Śliwa domowa lubaszka
Ilustracja
Owoce śliwy lubaszki
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

różopodobne

Rząd

różowce

Rodzina

różowate

Rodzaj

śliwa

Gatunek

śliwa domowa

Podgatunek

śliwa domowa lubaszka

Nazwa systematyczna
Prunus domestica subsp. insititia (L.) Bonnier & Layens
Synonimy
  • P. insititia Juls.
  • P. domestica var. institia (L.) Schneid.

Śliwa domowa lubaszka (lubaszka, regionalnie – luboska) (Prunus domestica L. subsp. insititia (L.) Bonnier & Layens) – w zależności od systemu klasyfikacyjnego gatunek, podgatunek lub odmiana rośliny z rodziny różowatych. W „Krytycznej liście roślin naczyniowych Polski” lubaszka traktowana jest jako podgatunek[3]. W Polsce roślina uprawna.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Niewielkie drzewo lub krzew. Gałęzie trwale są matowe i omszone, czasami cierniste.
Liście
Niewielkie, o długości do kilku centymetrów.
Kwiaty
Kwitnie w kwietniu małymi, białymi lub zielonkawymi, pachnącymi kwiatami o okrągłych płatkach korony. Kielich nagi.
Owoce
Kuliste lub jajowate, słodkokwaśne pestkowce na owłosionych szypułkach. Owoce mają matowy nalot, są granatowe, z czerwonym sokiem.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

W zależności od podziału systematycznego śliw lubaszka jest różnie klasyfikowana. Baza danych „Compleat Botanica” uznaje lubaszkę za odmianę śliwy domowej Prunus domestica L. var. insititia (L.) Fiori & Paoletti[4]. Według innych klasyfikacji lubaszka Prunus domestica L. subsp. insititia (L.) Bonnier & Layen to podgatunek śliwy domowej, a bywa też uznawana za odrębny gatunek rodzaju śliwaPrunus instititia L.[3][5] Sękowski (1993) uznał, że „Klasyfikacja Roedera ma charakter najbardziej botaniczny. Każdy podgatunek i odmiana są pod względem wszystkich cech dość dokładnie opracowane i dlatego jest uważana za najlepszą z klasyfikacji.” Autor systemu z 1939 r. definiuje lubaszki jako odmianę var. pomariorum w obrębie podgatunku Prunus domestica L. subsp. insititia Fiori & Paoletti[6].

Lubaszka szeroko ujmowana jako odrębny gatunek (Prunus insititia) obejmuje w randze odmian mirabelki var. syriaca Koehne (owoce kuliste i żółte) oraz renklody var. italica N.M. Neum. (owoce zielone)[7]. Lubaszka traktowana wąsko jako podgatunek lub odmiana zajmuje pozycję równorzędną obok podanych taksonów[3][8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-04-29] (ang.).
  3. a b c Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Flowering plants and pteridophytes of Poland. A checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 2002. ISBN 83-85444-83-1.
  4. Crescent Bloom: Prunus (ang.). The Compleat Botanica. [dostęp 2008-08-09]. Systematyka rodzaju śliwa według Reveala]
  5. Prunus insititia L.. W: Plants of the World online [on-line]. Royal Botanic Gardens, Kew. [dostęp 2021-03-14].
  6. Bolesław Sękowski: Pomologia systematyczna. Warszawa: PWN, 1993. ISBN 83-01-10859-2.(Systematyka)
  7. Włodzimierz Seneta: Dendrologia. Warszawa: Państwowe Wydawnictwa Naukowe PWN, 1991. ISBN 83-01-07011-0.
  8. Włodzimierz Seneta, Jakub Dolatowski: Dendrologia. Warszawa: Wydawnictwa Naukowe PWN, 1997. ISBN 83-01-12099-1.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]