Środowe Towarzystwo Psychologiczne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Środowe Towarzystwo Psychologiczne – nieformalna grupa psychoanalityków o zbliżonych początkowo poglądach, skupiona wokół Zygmunta Freuda w Wiedniu.

Grupa powstała jesienią 1902 roku, kiedy to Wilhelm Stekel (lekarz, poeta i muzyk) zasugerował Freudowi możliwość odbywania regularnych spotkań czołowych wiedeńskich psychoanalityków tamtych czasów[1]. Freud namówił do udziału w takich środowych sesjach w swoim domu, oprócz Stekla, także Maxa Kahanego, Rudolfa Reitlera i Alfreda Adlera. Co tydzień jeden z uczestników przygotowywał referat, na którego temat odbywała się dyskusja po przerwie kawowej. Freud, w roli przewodniczącego, podsumowywał na koniec wyniki spotkania. Istniała możliwość wprowadzania nowych członków, przy czym procedura wymagała początkowo jednomyślnej zgody osób już przyjętych (stałych członków). W 1906 towarzystwo skupiało 17 naukowców; należeli doń między innymi: Isidor Sadger, Fritz Wittels, Paul Federn, Eduard Hitschmann (lekarze), Max Graf (muzykolog), Hugo Heller (wydawca), Otto Rank (samouk, z zawodu mechanik). Stałymi gośćmi zagranicznymi, począwszy od roku 1907, byli między innymi: Max Eitingon, Otto Ludwig Binswanger, Carl Gustav Jung, Karl Abraham, Sándor Ferenczi. Z czasem dał się zauważyć silny rozdźwięk naukowy między członkami wiedeńskimi a zagranicznymi. W 1908 grupa przekształciła się w formalne Wiedeńskie Towarzystwo Psychoanalityczne[2].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Wiedza i Edukacja
  2. Stephen Wilson: Zygmunt Freud. Wiedza Powszechna, Warszawa, 2001, s. 59–64. ​ISBN 83-214-1225-4

Linki zewnętrzne[edytuj]