Święta (dopływ jeziora Dąbie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Święta
Ilustracja
Święta, po prawej łęgi wierzbowe na wyspie Dębina
Kontynent Europa
Państwo  Polska
Lokalizacja POL Szczecin flag.svg Szczecin
Rzeka
Źródło
Miejsce POL Szczecin flag.svg Szczecin
Współrzędne 53°27′32″N 14°36′01″E/53,458889 14,600278
Ujście
Recypient jez. Dąbie
Miejsce POL Szczecin flag.svg Szczecin
Współrzędne 53°28′20″N 14°38′07″E/53,472222 14,635278
Mapa
Mapa rzeki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
źródło
źródło
ujście
ujście

Święta (do 1945 niem. Swante t. Swante-Kanal, od 1945 Kanał Swantowita[1]) – rzeka[2] w północno-zachodniej Polsce, w Szczecinie. Jeden z większych cieków Międzyodrza. Łączy Odrę Zachodnią z jeziorem Dąbie.

Oddziela się od Odry Zachodniej na wysokości osiedla Golęcino poniżej wyspy Gryfia i płynie w kierunku północno-wschodnim pomiędzy wyspami Dębiną na północy a Radolinem i Czarnołęką (Dębinką) na południu. Po drodze przyjmuje niewielkie ramię odpływowe z jeziora Dąbie – Wydrnik łączący się ze Świętą trzema ramionami Żabim Rowem, Piwnym Rowem i ostatecznie jako Wydrnik. Pomiędzy głównym nurtem Wydrnika a Świętą leżą dwie małe wyspy (od zachodu): Żabia Kępa i Kiełpińska Kępa. Święta uchodzi do jeziora Dąbie w jego zachodniej części trzema odnogami, jako (od północy): Goleniowski Nurt, Święcisko i Lubczyński Nurt, tworząc u ujścia niewielką wysepkę – Święty Ostrów pomiędzy Goleniowskim Nurtem a Święciskiem.

Nazwę Święta wprowadzono urzędowo w 1949 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę rzeki – Swante[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. "Spis nazw, ulic, placów, rzek, wysp i kanałów miasta portowego Szczecina", Księgarnia Nakładowa J. Kijowskiego w Szczecinie, 1945
  2. Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych: Hydronimy. Izabella Krauze-Tomczyk, Jerzy Ostrowski (oprac. red). T. 1. Cz. 1: Wody płynące, źródła, wodospady. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006. ISBN 83-239-9607-5.
  3. M.P. z 1949 r. nr 17, poz. 225, s. 5