Morskie wody wewnętrzne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Widok z Trasy Zamkowej na Odrę Zachodnią (po lewej) i Duńczycę, (po prawej) stanowiące część akwatorium, portu morskiego w Szczecinie, czyli na polskie morskie wody wewnętrzne

Morskie wody wewnętrzne – wody, znajdujące się między lądem, a wewnętrzną granicą (linią podstawową) morza terytorialnego.

Zalicza się do nich zatoki morskie o określonej szerokości, zatoki historyczne oraz wody portów morskich (akwatoria). Podlegają całkowitej i wyłącznej władzy państwa nadbrzeżnego, rozciągającej się również na przestrzeń powietrzną i dno akwenu (administracja morska).

Morskie wody wewnętrzne RP[edytuj]

Zasięg polskich, morskich wód wewnętrznych, reguluje ustawa o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej:

  1. część Jeziora Nowowarpieńskiego i część Zalewu Szczecińskiego wraz ze Świną i Dziwną oraz Zalewem Kamieńskim, znajdująca się na wschód od granicy państwowej, między Rzecząpospolitą Polską, a Republiką Federalną Niemiec, oraz rzeka Odra, pomiędzy Zalewem Szczecińskim, a wodami portu Szczecin;
  2. część Zatoki Gdańskiej, zamknięta linią podstawową, biegnącą od punktu o współrzędnych 54°37′36″N 18°49′18″E/54,626667 18,821667 (na Mierzei Helskiej) do punktu o współrzędnych 54°22′12″N 19°21′00″E/54,370000 19,350000 (na Mierzei Wiślanej);
  3. część Zalewu Wiślanego, znajdująca się na południowy zachód od granicy państwowej między Rzecząpospolitą Polską, a Federacją Rosyjską na tym Zalewie;
  4. wody portów określone od strony morza, linią, łączącą najdalej wysunięte w morze stałe urządzenia portowe, stanowiące integralną część systemu portowego.

Morskie wody wewnętrzne RP stanowią terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zobacz też[edytuj]