Świadectwo pracy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Świadectwo pracy jest dokumentem wydawanym pracownikowi przez pracodawcę w związku z wygaśnięciem, lub rozwiązaniem stosunku pracy. Zawiera podstawowe informacje dotyczące stosunku pracy, który ustał, między innymi na temat:

  • okresu wykonywanej pracy,
  • rodzaju wykonywanej pracy,
  • zajmowanych stanowisk,
  • sposobu ustania stosunku pracy,
  • inne informacje niezbędne do ustalenia uprawnień pracowniczych i uprawnień z ubezpieczenia społecznego,
  • informację o zajęciu wynagrodzenia za pracę w myśl przepisów o postępowaniu egzekucyjnym.

Ponadto, tylko na żądanie pracownika, w świadectwie pracy należy podać informację o wysokości i składnikach wynagrodzenia oraz o uzyskanych kwalifikacjach. Kopię świadectwa pracy przechowuje się w aktach osobowych pracownika. Świadectwo pracy nie może zawierać elementów oceniających pracownika.

Jego treść, tryb wydawania oraz prostowania reguluje Kodeks Pracy oraz wydane na jego podstawie rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 15 maja 1996 r. w sprawie szczegółowej treści świadectwa pracy oraz sposobu i trybu jego wydawania i prostowania (Dz. U. z 1996 r. Nr 60, poz. 282).

Pracodawca nie może uzależniać wydania tego dokumentu od dokonania rozliczeń z pracownikiem. W razie śmierci pracownika, z wnioskiem o wydanie przez pracodawcę świadectwa pracy może wystąpić członek rodziny zmarłego pracownika, a także inna osoba będąca spadkobiercą tego pracownika.

Wikimedia Commons

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Scale of justice gold.png Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.