Pracodawca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pracodawca – jedna ze stron na rynku pracy, która zgłasza popyt na pracę. Drugą stroną drugą jest pracownik, który oferuje na rynku pracy swoje usługi pracy.

Definicja i charakterystyka w polskim prawie pracy[edytuj | edytuj kod]

Pracodawca w ujęciu formalnoprawnym a także potocznym to osoba fizyczna lub osoba prawna, a także inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, która spełniając pewne wymogi prawne i społeczne, zatrudnia pracowników. Za pracodawcę, który jest jednostką organizacyjną czynności z zakresu prawa pracy działania w sferze prawa pracy podejmuje wyznaczona osoba bądź jej organ.

Istotą stosunku pracy jest zobowiązanie się pracownika do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem, w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, w zamian za umówione wynagrodzenie. Ponadto zasadniczą cechą stosunku pracy jest ponoszenie ryzyka gospodarczego przez pracodawcę (ryzyko to nie może być przerzucane na pracownika w żaden sposób) oraz zasada trwałości stosunku pracy.

Stosunek pracy może powstać na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania oraz na podstawie spółdzielczej umowy o pracę. Pewne cechy stosunku pracy mogą wprowadzać pragmatyki zawodowe w odniesieniu do niektórych służb mundurowych.

Obowiązki pracodawcy:

  • zapoznanie nowych pracowników z ich pracą, zakresem obowiązków oraz podstawowymi uprawnieniami
  • sprawne organizowanie pracy, by w pełni wykorzystać czas pracy i kwalifikacje pracownika
  • przeciwdziałanie dyskryminacji w zatrudnieniu
  • zapewnianie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy
  • wypłacanie wynagrodzenia za pracę w ustalonych terminach
  • umożliwiania podnoszenia kwalifikacji zawodowych
  • prowadzenie wymaganej dokumentacji.

Prawa pracodawcy:

  • swoboda w doborze pracownika
  • wprowadzenie sankcji wobec pracownika.

Według przeprowadzonych w roku 2011 badań dotyczących stażu pracy okazało się, że statystyczny Polak przepracował u jednego pracodawcy średnio 12 lat[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]


Przypisy[edytuj | edytuj kod]