Żubr pierwotny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Żubr pierwotny
Bison priscus
Bojanus, 1827
Szkielet żubra pierwotnego
Szkielet żubra pierwotnego
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Nadgromada żuchwowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd parzystokopytne
Rodzina krętorogie
Rodzaj Bison
Gatunek żubr pierwotny

Żubr pierwotny, żubr stepowy, prażubr (†Bison priscus[1]) – wymarły gatunek dużego ssaka krętorogiego zamieszkujący w plejstocenie Europę i Azję Środkową, Beringię i Amerykę Północną.

Wygląd[edytuj]

Żubr pierwotny osiągał 2,5 m wysokości w kłębie, 4,5 m długości[2] i od 2 do 2,5 tony[potrzebny przypis] masy ciała. Posiadał rogi prawie dwa razy dłuższe niż współczesny żubr[3].

Porównanie z żubrem współczesnym[edytuj]

Żubr pierwotny to gatunek siostrzany wobec żubra współczesnego[4]. Różnił się od niego trybem życia i zwyczajami pokarmowymi: zasiedlał nie tylko puszcze, ale także tereny trawiaste, a żywił się trawą, pędami drzew i krzewów oraz porostami[5]. Wymarł 6 tysięcy lat temu.

Znaleziska[edytuj]

Na terenie Polski żubr pierwotny występował dość licznie, co znajduje odzwierciedlenie w wykopaliskach.

W roku 2013 mówiono o 14 odnalezionych na terenie Polski fragmentach czaszki, a kolejny wraz z rogiem odkryto w Mikoszewie pod Gdańskiem[6].

Kompletną mumię zwierzęcia, zachowaną wraz z organami wewnętrznymi, odnaleziono natomiast w roku 2014 na nizinie Jana-Indygirka w Jakucji[7][8].

W roku 2016 ilość fragmentów kości żubra pierwotnego znajdujących się w polskich zbiorach ocenia się na 70[9]. Jest on jednym z najpospolitszych ssaków kopalnych Polski.

Przypisy

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]