Życie nowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Beata Beatrix, Dante Gabriel Rossetti, ilustracja do Życia nowego

Życie nowe (wł. Vita nuova) – tom wierszy Dantego Alighieri skompletowany około 1292 roku, poświęcony postaci Beatrycze Portinari, ukochanej poety.

Tom składa się z fragmentów poetyckich (sonety, ballata, kancony), którym towarzyszą prozatorskie objaśnienia, wprowadzające czytelnika w okoliczności powstawania utworów i historię miłości poety do Beatrycze. Tę wieloletnią historię niespełnionego uczucia rozpoczyna pierwsze spotkanie w dzieciństwie. Później Dante widuje swoją wybrankę zaledwie kilka razy. Dante opisał smutek, towarzyszący jednemu z takich spotkań, podczas którego Beatrycze odmówiła mu pozdrowienia, a także sen, zapowiadający śmierć ukochanej oraz swoją rozpacz po tym, gdy śmierć ta faktyczne następuje. Tematem niektórych wierszy są również daremne próby znalezienia pociechy i zastąpienia uczucia do Beatrycze relacją z inną kobietą (nazywaną donna gentile).

Wizja miłości i sposób przedstawienia postaci kobiecej jest w Życiu nowym zgodny z regułami dolce stil nuovo.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Józef Heistein: Historia literatury włoskiej. Wrocław: Ossolineum, 1987. ISBN 83-0402122-6.
  • Dante Alighieri. W: Christopher Kleinhenz: Medieval Italy: an encyclopedia. T. 1. Routledge, 2004. ISBN 0415939305.