(21) Lutetia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(21) Lutetia
Ilustracja
Planetoida (21) Lutetia sfotografowana przez sondę Rosetta
Odkrywca Hermann Goldschmidt
Data odkrycia 15 listopada 1852
Numer kolejny 21
Charakterystyka orbity (J2000)
Przynależność
obiektu
Pas główny
Półoś wielka 2,4348 au
Mimośród 0,1646
Peryhelium 2,0340 au
Aphelium 2,8356 au
Okres obiegu
wokół Słońca
3 lata 291 dni 22 godziny
Średnia prędkość 18,96 km/s
Inklinacja 3,06°
Charakterystyka fizyczna
Średnica wymiary: 132×101×76 km
Masa 1,3 ×1018 kg
Średnia gęstość ~2,7 g/cm3
Okres obrotu (8 h 9 min 54 s) h
Albedo 0,22
Jasność absolutna 7,35m
Typ spektralny Typ M
Średnia temperatura powierzchni śred. ~172 K
max. (−7 °C) 266 K
Satelity naturalne brak danych

(21) Lutetiaplanetoida z pasa głównego.

Odkrycie[edytuj | edytuj kod]

Planetoida została odkryta 15 listopada 1852 przez Hermanna Mayera Salomona Goldschmidta z balkonu jego apartamentu w Paryżu. Nazwa pochodzi od łacińskiego odpowiednika nazwy „Paryż”.

Orbita[edytuj | edytuj kod]

Orbita planetoidy, 2009-01-01

Orbita Lutetii jest nachylona do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 3,06°. Na jeden obieg wokół Słońca potrzebuje 3 lat i 293 dni, krążąc w średniej odległości 2,44 j.a.. Średnia prędkość orbitalna to ok. 18,96 km/s.

Właściwości fizyczne[edytuj | edytuj kod]

(21) Lutetia ma rozmiary 132 × 101 × 76 km[1]. Jej albedo wynosi 0,22, a jasność absolutna to 7,35m. Średnia temperatura na jej powierzchni sięga ok. 172 K, maksymalna zaś 266 K (−7 °C). Planetoida ta zalicza się najprawdopodobniej do typu M. Jej powierzchnia jest stosunkowo jasna i zawiera komponenty metaliczne, choć badania wskazują również na obecność pewnych ilości krzemianów oraz cienkiej warstwy regolitu, podobnie jak w przypadku innych planetoid.

Powierzchnia jest pokryta wieloma kraterami uderzeniowymi o różnej wielkości i wieku.

Lutetia rotuje w czasie 8 godzin i 10 minut, a oś obrotu nachylona jest pod kątem 85–89º do płaszczyzny ekliptyki, zatem – podobnie jak Uran – planetoida ta „toczy się” niemalże po swojej trajektorii.

Misje kosmiczne[edytuj | edytuj kod]

Lutetia z Saturnem w tle

10 lipca roku 2010 o 15:44 sonda kosmiczna Rosetta przeleciała z prędkością 15 km/s w odległości 3169 km od Lutetii[2]. Przesłane na Ziemię zdjęcia ukazały struktury z rozdzielczością do 60 metrów.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


 
(20) Massalia
(21) Lutetia  
(22) Kalliope