(3713) Pieters

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
(3713) Pieters
Odkrywca Edward Bowell
Data odkrycia 22 marca 1985
Numer kolejny 3713
Charakterystyka orbity (J2000)
Występowanie
planetoidy
Pas główny
Półoś wielka 3,0209 au
Mimośród 0,1032
Peryhelium 2,7089 au
Aphelium 3,3329 au
Okres obiegu
wokół Słońca
5 lat 92 dni 19 godzin
Średnia prędkość 17,13 km/s
Inklinacja 11,38°
Charakterystyka fizyczna
Średnica 16,02 km
Okres obrotu (6 h 54 min) h
Albedo 0,189
Jasność absolutna 11,6m

(3713) Pietersplanetoida z pasa głównego okrążająca Słońce w ciągu 5 lat i 93 dni w średniej odległości 3,02 j.a. Została odkryta 22 marca 1985 roku w Lowell Observatory (Anderson Mesa Station) przez Edwarda Bowella. Nazwa planetoidy pochodzi od Carle’a M. Pietersa, geologa Brown University w Providence. Została zasugerowana przez L.A. McFaddena. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (3713) 1985 FA2.

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]


 
(3712) Kraft
(3713) Pieters  
(3714) Kenrussell