(432) Pythia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
(432) Pythia
Odkrywca Auguste Charlois
Data odkrycia 18 grudnia 1897
Numer kolejny 432
Oznaczenie tymczasowe 1897 DO
Charakterystyka orbity (J2000)
Występowanie
planetoidy
Pas główny
Półoś wielka 2,3692 au
Mimośród 0,1458
Peryhelium 2,0239 au
Aphelium 2,7146 au
Okres obiegu
wokół Słońca
3 lata 237 dni
Średnia prędkość 19,35 km/s
Inklinacja 12,12°
Charakterystyka fizyczna
Średnica 46,9 km
Okres obrotu (8 h 15 min 7 s) h
Albedo 0,2338
Jasność absolutna 8,84m
Typ spektralny Typ S

(432) Pythiaplanetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 3 lat i 237 dni w średniej odległości 2,37 j.a. Została odkryta 18 grudnia 1897 roku w Observatoire de Nice w Nicei przez Auguste Charloisa. Nazwa planetoidy pochodzi od Pytii, kapłanki Apollina w Delfach. Przed jej nadaniem planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (432) 1897 DO.

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]


 
(431) Nephele
(432) Pythia  
(433) Eros