1984 (zespół muzyczny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
1984
Ilustracja
1984 podczas Castle Party 2008
Rok założenia 1985
Pochodzenie  Polska (Rzeszów)
Gatunek nowa fala
Wydawnictwo muzyczne Tonpress, Wifon, Hit Records, Akar, Boofish Records, Love Industry, RKDF, Pasażer
Powiązania Wańka Wstańka, Aurora
Skład
Piotr Liszcz
Alma Bury
Janusz Gajewski
Sebastian Bełz
Wojciech Trześniowski
Byli członkowie
Krzysztof „Bufet” Bara
Leszek Cielak
Roman „Smutny” Rzucidło (obecnie Pękalski)
Maciek Cwiek
Paweł „Czester” Tauter
Maciej Miernik
Dariusz „Czarny” Marszałek
Marek Kisiel
Grzegorz Wesołowski
Ziemowit Nyzio
Andrzej Paprot
Robert Tuta
Krystian Bartusik
Strona internetowa

1984 – polski zespół nowofalowy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Powstał w styczniu 1985 w Rzeszowie, założony przez gitarzystę Piotra „Mizernego” Liszcza, wokalistę Krzysztofa „Bufeta” Barę, basistę Wojciecha „Pancernego” Trześniowskiego i perkusistę Leszka Cielaka. W tym składzie zespół zagrał swój pierwszy koncert na rzeszowskim przeglądzie „Rock Plus”. Na początku maja muzycy dokonali pierwszych nagrań dla Radia Rzeszów („Rapsodia”, „Teologie”, „Dwie chwile”, „Sny 84” i „Zielony świat”) już z nowym perkusistą Januszem „Borysem” Gajewskim, drugim wokalistą Romanem „Smutnym” Rzucidło oraz drugim gitarzystą Maćkiem Ćwiekiem. Niewiele później miejsce „Bufeta” zajął Paweł „Czester” Tauter.

Zespół w tym czasie przygotował nowe utwory („Specjalny rodzaj kontrastu”, „Tu nie będzie rewolucji” i „Biała chorągiewka”), które w sierpniu zaprezentował przed jarocińską publicznością, a następnie na festiwalach „Róbrege” i „Poza kontrolą” (już z Maciejem Miernikiem w składzie na miejscu Ćwieka).

W Jarocinie zespół został sfilmowany przez ekipę Piotra Łazarkiewicza, który wówczas, kręcił film dokumentalny Fala. W 1987 muzycy dokonali kolejnych nagrań w studiu III Programu PR na zlecenie Rozgłośni Harcerskiej. Latem pojawili się po raz kolejny na festiwalu w Jarocinie, gdzie zostali ponownie sfilmowani. W tym roku również ukazał się pierwszy singel pt. „Tu nie będzie rewolucji”.

Na przestrzeni 1987-1988 zarejestrowano w rzeszowskim studiu RSC materiał na debiutancki album pt. Specjalny rodzaj kontrastu, który miał się ukazać w barwach Klubu Płytowego Razem. Do wydania płyty nie doszło wskutek zaginięcia oryginalnych taśm[1]. Materiał ujrzał światło dzienne dopiero w 2003 roku odtworzony na podstawie zachowanych kopii.

W 1988 na składance Radio nieprzemakalnych pojawił się utwór „Sztuczne oddychanie”. W tym okresie Gajewskiego zastąpił Dariusz „Czarny” Marszałek, Tauter wyemigrował do USA, a Trześniowskiego, który w tym czasie razem z Rzucidło grali w Aurorze Marek Kisiel (ex – No Smoking). Obowiązki wokalisty wziął w tym czasie „Mizerny” (po dzisiejszy dzień). W 1989 muzycy nagrali kolejny album Radio niebieskie oczy Heleny wydany w 1991 roku. Między 1989 a 1994 rokiem zespół zagrał wiele koncertów m.in. występując w kolejnych edycjach festiwalu w Jarocinie. W 1994 ukazał się kolejny album Anioł w tlenie.

W 1995 do zespołu powrócił „Pancerny”, zastępując Kisiela, który również udał się na emigrację do USA. W 1996 na miejsce „Czarnego” przyszedł Grzegorz Wesołowski, którego wkrótce zmienił Ziemowit Nyzio. Aktywność 1984 w tym czasie zmalała. Przez skład zespołu przewinęło się wówczas wiele osób (m.in. Andrzej Paprot). W 1999 muzycy zagrali m.in. na „Castle Party”. W 2003 r. 1984 wznowiło działalność koncertową, a w 2006 członkowie zespołu (duet: Liszcz i Robert Tuta z Agressivy 69) przystąpili do pracy nad nowym albumem, który ukazał się w roku następnym pt. 4891.

W 2015 zespół zagrał koncert z okazji XXX lecia i reaktywował się w starym składzie Mizerny, Pancerny, Borys plus Alma Bury i Sebastian Bełz. W 2018 do zespołu dołączył wokalista Mariusz Bukowski(ex. m.in. Processs, Danse Macabre, Bozon Higsa) Po okresie próbnym, jego współpraca z 1984 została zakończona końcem wiosny 2018 roku.

Dyskografię uzupełniają dwie kasety: Why Not? i Three Faces rozpowszechniane przez zespół (1989/1990).

Obecnie Roman „Smutny” Rzucidło - były członek zespołu obecnie nazywa się Pękalski i mieszka w Szwecji. Nazwisko przyjął po panieńskim matki jego syna Ivo – piłkarza, którego Roman wspiera. Nazwisko Rzucidło w Szwecji jest niewymawialne.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy[edytuj | edytuj kod]

Single[edytuj | edytuj kod]

Single na Liście Przebojów Programu Trzeciego[2]
Rok Tytuł Najwyższa pozycja liczba tygodni
1987
Specjalny rodzaj kontrastu
25
10
1987
Ferma hodowlana
23
7
1988
Wstajemy na raz, śpiewamy na dwa
31
9
1989
60 razy na godzinę
48
1

Bootlegi[edytuj | edytuj kod]

  • Why Not? – MC (1989)
  • Three Faces – MC (1990)

Kompilacje[edytuj | edytuj kod]

Muzyka w filmie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tomasz Paulukiewicz, Punkowcy i okularnicy, paul.pl [dostęp 2015-03-05] (pol.).
  2. Archiwum Listy Przebojów Programu Trzeciego: 1984, lp3.pl [dostęp 2012-10-10] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]