27 Ochotnicza Dywizja Grenadierów Pancernych SS (1 flamandzka) „Langemarck”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
27 Ochotnicza Dywizja Grenadierów Pancernych SS (1 flamandzka) „Langemarck”
27. SS-Freiwilligen-Grenadier-Division „Langemarck“ (flämische Nr. 1)
ilustracja
Historia
Państwo  III Rzesza
Sformowanie październik 1944
Rozformowanie maj 1945
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Podległość Waffen-SS

27 Ochotnicza Dywizja Grenadierów Pancernych SS (1 flamandzka) "Langemarck" - flamandzka dywizja grenadierów pancernych Waffen-SS.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dywizja powstała w październiku 1944 roku z rozwinięcia istniejącej od 12 miesięcy 6 Ochotniczej Brygady Szturmowej SS Langemarck, utworzonej z mniejszych flamandzkich jednostek Waffen-SS.

Brygada Langemarck walczyła na Ukrainie i w Estonii, zbierając świetne opinie niemieckiego dowództwa. Odcięta w Kurlandii została w październiku 1944 roku wycofana do Niemiec i tam rozbudowano ją w dywizję poprzez wcielenie w jej skład flamandzkich jednostek Organizacji Todt, NSKK i NSFK. W lutym 1945 dywizja trafiła w okolice Szczecina, gdzie walczyła z Armią Czerwoną. Została rozbita podczas obrony linii Odry. Jej resztki wycofały się do Berlina, gdzie zostały zniszczone.

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marcin Bryja, Janusz Ledwoch: Jednostki Waffen SS 1939 - 1945. Warszawa: 1996. ISBN 83-86209-97-6.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]