Przejdź do zawartości

Aadhaar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Karta Aadhaar

Aadhaar (hindi आधार, pol. Fundament; czasami nieformalnie nazywany identyfikatorem UIDAI lub numerem UIDAI) – 12-cyfrowy unikalny numer identyfikacyjny, który może dobrowolnie uzyskać każdy mieszkaniec Indii. Jest on powiązany z właściwymi dla właściciela danymi biometrycznymi (10 odcisków palców, 2 skanów tęczówki i zdjęcie twarzy) oraz danymi demograficznymi[1][2] .

Dane te gromadzone są przez specjalnie powołaną do tego celu instytucję państwową - Unique Identification Authority of India (UIDAI)[3].

Pod względem liczby użytkowników jest on największym na świecie system identyfikacji biometrycznej. Główny ekonomista Banku Światowego, Paul Romer, określił Aadhaar jako „najbardziej zaawansowany dokument tożsamości na świecie”[4]. Jest on uważany za dowód zamieszkania, a nie dowód obywatelstwa, więc posiadanie numeru Aadhaar samo w sobie nie przyznaje żadnych praw do zamieszkania w Indiach[5].

e-KYC[edytuj | edytuj kod]

Usługą systemu Aadhaar jest Aadhaar e-KYC, czyli system elektronicznej autentykacji pozwalający na połączenie z Unified Payments Interface (UPI), będącym elektronicznym systemem płatności w czasie rzeczywistym. Upowszechnienie tych technologii pozwoliło na obniżenie kosztów przyjęcia nowego klienta dla banku z 23 dolarów na 15 centów, czego efektem jest wpięcie do systemu bankowego ponad 80% populacji Indii w ciągu 7 lat[6].

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

Aadhaar jest przedmiotem kilku orzeczeń Sądu Najwyższego Indii. We wrześniu 2013 r. Sąd Najwyższy wydał postanowienie stwierdzające, że „nikt nie powinien cierpieć z powodu nieposiadania numeru Aadhaar”, dodając, że rząd nie może odmówić świadczenia mieszkańcowi, który nie posiada Aadhaar, ponieważ jest on dobrowolny i nieobowiązkowy[7].

We wrześniu 2018 r. Sąd Najwyższy stwierdził, że numer Aadhaar nie jest konieczny do otwierania rachunków bankowych, uzyskania numeru telefonu komórkowego ani przyjęcia do szkoły[8][9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Aadhaar is voluntary—but millions of Indians are already trapped. Quartz, 2018-09-26. (ang.).
  2. Learning with the Times: What is Aadhaar? [online], The Times of India, 4 grudnia 2010.
  3. About UIDAI. [zarchiwizowane z tego adresu].
  4. 'Adhaar' most sophisticated ID programme in the world : World Bank. Daiji World. [zarchiwizowane z tego adresu].
  5. Aadhaar Card not proof of citizenship: Calcutta HC. 25 grudnia 2016. [zarchiwizowane z tego adresu].
  6. Private Sector Economic Impacts from Identification Systems. Bank Światowy, 2018. [dostęp 2024-05-07]. (ang.).
  7. No person should suffer for not getting Aadhaar: SC. 23 września 2013. [zarchiwizowane z tego adresu].
  8. Supreme Court verdict on Aadhar. The Hans India, 26 września 2018. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
  9. Aadhar is constitutional but don't make it mandatory: Indian SC to govt | Setopati – Nepal's Digital Newspaper. setopati.net. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).