Adam Łukaszewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Adam Łukaszewicz
Kraj działania  Polska
profesor nauk humanistycznych
Specjalność: historia
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Doktorat 1978
Habilitacja 1992
Profesura 2004
nauczyciel akademicki
uczelnia Uniwersytet Warszawski
Okres zatrudn. od 1974

Adam Tadeusz Łukaszewiczpapirolog i archeolog śródziemnomorski, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, pracownik Zakładu Papirologii w Instytucie Archeologii UW.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Odbył studia na Uniwersytecie Warszawskim w zakresie archeologii śródziemnomorskej (praca magisterska Ikonografia anachorety Aarona na podstawie malowidła ściennego z katedry Faras, 1974). Od roku 1974 pracownik UW. Doktorat nauk humanistycznych uzyskał w 1978 broniąc rozprawy Budowle publiczne w miastach Egiptu rzymskiego na podstawie źródeł papirusowych), habilitację w 1992 (na podstawie rozprawy Aegyptiaca Antoniniana. Działalność Karakalli w Egipcie 215–216); od 1995 na stanowisku wyższego wykładowcy (profesora) uniwersyteckiego w Zakładzie Papirologii.

5 marca 2004 r. prezydent nadał mu naukowy tytuł profesora.

Jest stałym współpracownikiem Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW w Kairze, członkiem Rady Naukowej Centrum, pracował w Aleksandrii i w innych polskich misjach wykopaliskowych. Prowadzi badania epigraficzne w Dolinie Królów, kierował misją wykopaliskową w Denderze w Górnym Egipcie. W 1991 roku został członkiem Institute for Advanced Study w Princeton. Autor książek i licznych artykułów naukowych, a także przekładów literatury naukowej. Popularyzator wiedzy o starożytności.

Najważniejsze publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Les édifices publics dans les villes de l'Égypte romaine. Problèmes administratifs et financiers, Warszawa 1986
  • Aegyptiaca Antoniniana. Działalność Karakalli w Egipcie (215–216), Warszawa 1993
  • Aegyptiacae quaestiones tres, Warszawa 1995
  • Antoninus Philosarapis, Warszawa 1998
  • Kleopatra, czyli koniec dynastii, Warszawa 2000
  • Świat papirusów, Warszawa 2001
  • Kleopatra – ostatnia królowa starożytnego Egiptu, Warszawa 2005
  • Egipt Greków i Rzymian, Warszawa 2006

Przekłady[edytuj | edytuj kod]

  • Upadek Rzymu (Joseph Vogt), Warszawa 1993
  • Bogowie i symbole starożytnych Egipcjan (Manfred Lurker), Warszawa 1995
  • Marek Aureliusz (Pierre Grimal), Warszawa 1997
  • Dzieje starożytnego Egiptu (Nicolas Grimal), Warszawa 2004

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]