Adam Grobler

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Adam Grobler (ur. 20 czerwca 1949 w Krakowie)[1] – polski filozof specjalizujący się w teorii poznania, filozofii języka i metodologii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ma wykształcenie matematyczne i filozoficzne, obecnie pracuje na Uniwersytecie Opolskim.

Profesor zwyczajny (2002 r.), wieloletni wykładowca Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Instytutu Filozofii Uniwersytetu Zielonogórskiego.

Stypendysta British Academy (1990), laureat nagrody Stowarzyszenia Tłumaczy Polskich oraz w roku 2007 Nagrody im. Tadeusza Kotarbińskiego Wydziału I PAN za najlepszą książkę filozoficzną w latach 2004-2006 za książkę Metodologia nauk[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Adam Grobler, Życiorys zawodowy [zarchiwizowane z adresu 2015-04-18].
  2. Social Sciences. „Annual Report. Polish Academy of Sciences”, s. 14, 2008. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Metodologia nauk, Aureus, Kraków 2006.
  • Pomysły na temat prawdy i sposobu uprawiania filozofii w ogóle, Aureus, Kraków, 2001.
  • Prawda a względność, Aureus, Kraków, 2000.
  • Prawda i racjonalność naukowa, Inter Esse, Kraków, 1993.
  • Problem redukcji a teza o niewspółmierności teorii naukowych, Ossolineum, Wrocław-Kraków 1986.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]