Addison Emery Verrill

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Addison Emery Verrill

Addison Emery Verrill (1839, Greenwood, Maine – 1926, Santa Barbara, Kalifornia) – amerykański zoolog. Był studentem Louis Agassiza na Harvard University. Studia ukończył w 1862, po czym przyjął posadę pierwszego profesora zoologii na Uniwersytecie Yale, gdzie uczył od 1864 do odejścia na emeryturę w 1907.

W latach 1868-70 wykładał anatomię porównawczą i entomologie na University of Wisconsin. Od 1860 Verrill badał faunę bezkręgowców wybrzeży Atlantyku, szczególną uwagę poświęcając koralowcom, pierścienicom, jeżowcom i mięczakom, stając się głównym autorytetem w dziedzinie głowonogów, zwłaszcza olbrzymich kałamarnic północnego Atlantyku.

Jego "Report upon the Invertebrate Animals of Vineyard Sound" (1874), napisany wspólnie z Sidney Irving Smith, stał się standardowym podręcznikiem do zoologii morskiej południowej Nowej Anglii. Jego zbiory zdeponowane zostały w Peabody Museum of Natural History przy Uniwersytecie Yale.

W późniejszym życiu, Verrill, badał, wraz ze swoimi studentami, geologię i faunę morską Bermudów. Opublikował później "The Bermuda Islands" (1903; drugie wydanie w 1907).

Verrill opublikował w sumie ponad 350 artykułów i monografii oraz opisał ponad 1000 nowych gatunków zwierząt, w zasadzie, z każdej z głównych grup taksonomicznych.

W 1959 Peabody Museum Uniwersytetu Yale ustanowiło Medal Addisona Emery'ego Verrill'a (Addison Emery Verrill Medal), który przyznawany jest za zasługi w naukach przyrodniczych.

Jego syn, Alpheus Hyatt Verrill (1871–1954) był amerykańskim archeologiem, odkrywcą, wynalazcą, ilustratorem i autorem.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

D. C. Gilman, H. T. Thruston, F. Moore: New International Encyclopedia. Nowy Jork: Dodd, Mead, 1905.