Louis Agassiz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Louis Agassiz
Jean Louis Rodolphe Agassiz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 28 maja 1807
Môtier, Szwajcaria
Data i miejsce śmierci 14 grudnia 1873
Cambridge
Zawód, zajęcie zoolog, paleontolog, geolog, glacjolog
Faksymile

Jean Louis Rodolphe Agassiz (ur. 28 maja 1807 w Môtier, Szwajcaria, zm. 14 grudnia 1873 w Cambridge, Massachusetts, Stany Zjednoczone) – szwajcarsko-amerykański zoolog, paleontolog, geolog i glacjolog.

Kariera naukowa[edytuj | edytuj kod]

Od 1832 profesor uniwersytetu w Neuchâtel w Szwajcarii[1], od 1846 uniwersytetu Harvarda w Cambridge. Założyciel Muzeum Zoologii Porównawczej w Cambridge. Przeciwnik darwinizmu[1][2]. Przyczynił się do rozwoju systematyki kopalnych mięczaków i ryb. Uważał, że gatunki nie ulegały przekształceniu, ale były niszczone w kolejnych katastrofach. Jako pierwszy rozpowszechnił hipotezę stworzoną przez Jensa Esmarka o istnieniu wielkiego zlodowacenia w czwartorzędzie. Był rasistą; uważał, że poszczególne rasy ludzkie wywodzą się od różnych przodków (poligenizm), przy czym tylko biała pochodzi od Adama[2]. W latach 1865 i 1871 odbył ekspedycje naukowe do Ameryki Południowej[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w miejscowości Môtier w francuskojęzycznym kantonie Neuchâtel. Edukację rozpoczął w szkołach elementarnych w Biel i Lozannie. Następnie studiował medycynę na uniwersytetach w Zurychu, Heidelbergu i Monachium. W 1829 otrzymał tytuł doktora filozofii uniwersytetu w Erlangen, w 1830 doktora medycyny na uniwersytecie w Monachium. Od 1846 w USA, gdzie wyjechał dzięki jednorazowemu stypendium króla pruskiego; został obywatelem amerykańskim oraz profesorem zoologii i geologii na Uniwersytecie Harvarda w Cambridge.[1]

Dwukrotnie żonaty: z Cécile Braun (1832-1848, od 1845 w separacji) i Elizabeth Cabot Cary (od 1850). Pierwszy związek przyniósł mu dwie córki i syna.[1]

Na jego cześć nazwano plejstoceńskie Jezioro Agassiz.

W XIX wieku wykłady Agassiza Plan stworzenia. Odczyty o podstawach przyrodzonych powinowactwa ze zwierzętami na język polski przetłumaczył Karol Jurkiewicz, a wydał je Maurycy Orgelbrand w Warszawie w 1876 roku[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Andrzej Kajetan Wróblewski. Przyrodnik przez przypadek. „Wiedza i Życie”. 2020 (4), s. 71. Prószyński Media. ISSN 0137-8929. 
  2. a b Siddhartha Mukherjee: Gen. Ukryta historia. Wołowiec: Czarne, 2017, s. 365. ISBN 978-83-8049-493-0.
  3. Cyfrową wersję pierwszego wydania udostępnia serwis Polona.pl

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]