Adolf Sonnenfeld

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Adolf Sonnenfeld
Ilustracja
Adolf Sonnenfeld, 1894
Imię i nazwisko Adolf Gustaw Sonnenfeld
Pseudonim Adolfson
Data i miejsce urodzenia 19 września 1837
Wrocław
Data i miejsce śmierci 28 maja 1914
Warszawa
Instrumenty skrzypce
Zawód kompozytor, dyrygent
Zespoły
Orkiestra Warszawska

Adolf Gustaw Sonnenfeld pseudonim Adolfson (ur. 19 września 1837 we Wrocławiu, zm. 28 maja 1914 w Warszawie[1][2]) – polski skrzypek, dyrygent i kompozytor. Syn handlarza skór Hirszla Sonnenfelda oraz Fryderyki Aron[3]. Około 1857 roku, po przybyciu do Warszawy zmienił wyznanie na protestantyzm (ewangelicko-augsburski). Założyciel Orkiestry Warszawskiej (1867 r.). Komponował muzykę do wielu wodewilów, operetek, komediooper i oper wystawianych w warszawskich teatrach ogródkowych (m.in.: „Barnaba Fafuła i Józio Grojseszyk”, „Donato”, „Król reporterów”, „Modniarka warszawska” „Handzia”, „Piekło”, „Świtezianka”, „Pontesilea”)[4]. Pochowany na cmentarzu ewangelicko-augsburskim przy ulicy Młynarskiej (aleja 17a, grób 7)[5].

Wybrane utwory[edytuj | edytuj kod]

  • Nocleg w Apeninach – opera (1874)
  • Podróż po Warszawie – operetka (1876)
  • Pan Twardowski – balet (1860)
  • Alfred Wielki – opera (1888)
  • Albrecht Dürer w Wenecji – opera (1892)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Biogramy - Sonnenfeld Adolf Gustaw, Wirtualny Sztetl [dostęp 2018-06-13].
  2. http://www.classical-composers.org/comp/sonnenfeld Nota biograficzna na witrynie kompozytorów klasycznych.
  3. http://www.archive.org/stream/neoficipolscyma00jeskgoog#page/n9/mode/2up, „Polscy Neofici – Materiały Historyczne”, T.Jeske-Choiński, s. 279, 1904.
  4. K. Michałowski, Opery polskie, PWM 1954, s. 178.
  5. śp. Adolf Sonnenfeld

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]