Adolf Sonnenfeld

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Adolf Sonnenfeld
Ilustracja
Adolf Sonnenfeld, 1894
Imię i nazwisko Adolf Gustaw Sonnenfeld
Pseudonim Adolfson
Data i miejsce urodzenia 19 września 1837
Wrocław
Data i miejsce śmierci 28 maja 1914
Warszawa
Instrumenty skrzypce
Zawód kompozytor, dyrygent
Zespoły
Orkiestra Warszawska

Adolf Gustaw Sonnenfeld pseudonim Adolfson (ur. 19 września 1837 we Wrocławiu, zm. 28 maja 1914 w Warszawie[1][2]) – polski skrzypek, dyrygent i kompozytor. Syn handlarza skór Hirszla Sonnenfelda oraz Fryderyki Aron[3]. Około 1857 roku, po przybyciu do Warszawy zmienił wyznanie na protestantyzm (ewangelicko-augsburski). Założyciel Orkiestry Warszawskiej (1867 r). Komponował muzykę do wielu wodewilów, operetek, komediooper i oper wystawianych w warszawskich teatrach ogródkowych (m. in.: "Barnaba Fafuła i Józio Grojseszyk", "Donato", "Król reporterów", "Modniarka warszawska" "Handzia", "Piekło", "Świtezianka", "Pontesilea")[4].

Wybrane utwory[edytuj | edytuj kod]

  • Nocleg w Apeninach - opera (1874)
  • Podróż po Warszawie - operetka (1876)
  • Pan Twardowski - balet (1860)
  • Alfred Wielki - opera (1888)
  • Albrecht Dürer w Wenecji - opera (1892)

Adolf Sonnenfeld w Encyklopedii Teatru Polskiego

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wirtualny Sztetl, https://sztetl.org.pl/pl/biogramy/3805-sonnenfeld-adolf-gustaw [dostęp 2018-06-13].
  2. http://www.classical-composers.org/comp/sonnenfeld Nota biograficzna na witrynie kompozytorów klasycznych
  3. http://www.archive.org/stream/neoficipolscyma00jeskgoog#page/n9/mode/2up, "Polscy Neofici - Materiały Historyczne", T.Jeske-Choiński, s.279, 1904
  4. K. Michałowski, Opery polskie, PWM 1954, s. 178