Adolf Tetmajer
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
poseł do Sejmu Krajowego Galicji | |
Okres |
Adolf Tetmajer, również Tettmayer von Przerwa (ur. 1813 w Kwiatonowicach, zm. 20 maja 1892 w Krakowie) – poseł do Sejmu Krajowego Galicji III kadencji (1870–1876), właściciel dóbr Ludźmierz, marszałek[1] (prezes Wydziału Rady[2]) powiatu nowotarskiego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Był synem Karola i wnukiem Stanisława Tetmajera, ojcem Kazimierza Przerwy-Tetmajera i Włodzimierza Tetmajera. Starszy Włodzimierz (późniejszy malarz, uwieczniony w dramacie Weselu jako Gospodarz) pochodził z pierwszego małżeństwa z Leonią Krobicką z Harklowej (ślub 1858, zm. 10 stycznia 1862 r.). Młodszy syn Kazimierz (poeta i prozaik) pochodził z drugiego małżeństwa Adolfa, z Julią Grabowską z Warszawy (ślub 1864)[1]. Julia Grabowska miała rodzoną siostrę – Wandę Grabowską, która później wyszła za mąż za kompozytora Władysława Żeleńskiego, z tego związku narodził się Tadeusz ps. Boy (poeta, krytyk literacki i tłumacz). Włodzimierz i Kazimierz byli zatem braćmi przyrodnimi, a Tadeusz Boy-Żeleński był bratem ciotecznym Kazimierza.
W 1831 r. walczył w powstaniu listopadowym, potem brał udział w działaniach konspiracyjnych w Galicji. Emigrował następnie do Francji, w Paryżu studiował prawo. Ok. 1840 r. powrócił do Galicji i do 1848 r. mieszkał w okolicach Tarnowa. Był przyjacielem Wincentego Pola i Seweryna Goszczyńskiego, ten ostatni towarzyszył mu w wycieczkach po Tatrach (1832), w latach 1872–1873 mieszkał w jego majątku w Ludźmierzu. W majątku tym Tetmajer mieszkał i gospodarował od roku 1859 – po zakupieniu go od Klementyny Homolacsowej – aż do lat 1877–1883, kiedy go stopniowo rozprzedawał. W 1880 r. kupił majątek Wilkowisko, jednak zaraz potem sprzedał go i zamieszkał na stałe w Krakowie[1]. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w grobowcu weteranów powstań 1831 i 1863 w kwaterze Ra.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/87/Gr%C3%B3b_Juliusza_Falkowskiego.jpg/220px-Gr%C3%B3b_Juliusza_Falkowskiego.jpg)
Do Sejmu Krajowego został wybrany w IV kurii obwodu Sącz, z okręgu wyborczego nr 64 Nowy Targ-Krościenko.
Był autorem okolicznościowych wierszy, napisał też pracę Dolina Nowotarska pod względem stosunków klimatycznych, rolniczych i przemysłowych opublikowaną w „Dzienniku Rolniczym” nr 1/1862[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
- ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1874. Lwów, 1874, s. 288.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Stanisław Grodziski, Sejm Krajowy Galicyjski 1861–1914, Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe, 1993, ISBN 83-7059-052-7, OCLC 830051670 .
- Wykaz Członków Sejmu krajowego królestwa Galicyi i Lodomeryi, tudzież Wielkiego Księstwa Krakowskiego w roku 1870. Lwów, 1870.
- Galicyjscy ziemianie
- Ludzie związani z Nowym Targiem
- Ludzie związani z Tatrami
- Marszałkowie Rad Powiatowych Galicji
- Nobilitowani w Królestwie Galicji i Lodomerii
- Pochowani na cmentarzu Rakowickim
- Polacy we Francji 1795–1918
- Posłowie Sejmu Krajowego Galicji III kadencji
- Tetmajerowie
- Urodzeni w 1813
- Zmarli w 1892
- Żołnierze powstania listopadowego