Aivaras Abromavičius

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aivaras Abromavičius
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 21 stycznia 1976
Wilno
Zawód, zajęcie finansista, polityk

Aivaras Abromavičius, ukr. Айварас Абромавічус, trb. Ajwaras Abromawiczus (ur. 21 stycznia 1976 w Wilnie[1]) – litewski finansista i menedżer, posiadający również obywatelstwo ukraińskie, w latach 2014–2016 minister rozwoju gospodarczego i handlu Ukrainy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Aivaras Abromavičius urodził się w 1976 w Wilnie. W 1988 z litewską młodzieżową drużyną republikańską zdobył mistrzostwo ZSRR w koszykówce wśród dzieci[1]. W pierwszej połowie lat 90. wyjechał do Estonii, podjął tam studia na estońskim kampusie Concordia University Wisconsin. Następnie kształcił się na tej samej uczelni w Stanach Zjednoczonych. Uzyskał licencjat z biznesu międzynarodowego[1]. Na trzecim roku studiów podjął pracę w banku Hansabank (przejętym później przez Swedbank), od 1998 kierował jego departamentem papierów wartościowych. W 1999 przeniósł się do Szwecji, od 2002 pracował na menedżerskich o dyrektorskich stanowiskach w funduszu inwestycyjnym East Capital[1][2]. Od 2005 zatrudniony w Moskwie[2]. Począwszy od 2008 pracował w Kijowie[3], gdzie kierował regionalnym biurem swojego przedsiębiorstwa[1].

2 grudnia 2014 prezydent Petro Poroszenko nadał mu obywatelstwo ukraińskie. Tego samego dnia Aivaras Abromavičius objął funkcję ministra rozwoju gospodarczego i handlu z ramienia Bloku Petra Poroszenki[3]. Zapowiedział walkę z korupcją, deregulację i poprawę klimatu dla inwestorów. 3 lutego 2016 podał się do dymisji wraz z trzema współpracownikami, jako powód wskazując hamowanie reform antykorupcyjnych i naciski na resort z otoczenia prezydenta. Od dłuższego czasu był krytykowany za kładzenie nacisku na prywatyzację i konsolidację państwowych podmiotów, przez co określany był „likwidatorem”. Po jego dymisji ambasadorowie USA, Niemiec, Francji, Wielkiej Brytanii, Szwecji, Kanady i czterech innych państw wystosowali list, w którym wyrazili rozczarowanie dymisją ministra[4].

W 2019 został doradcą Wołodymyra Zełenskiego w jego kampanii prezydenckiej. Po jego zwycięstwie objął stanowisko przewodniczącego rady nadzorczej państwowego koncernu obronnego Ukroboronprom[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Абромавичус Айварас (ros.). liga.net. [dostęp 2019-08-03].
  2. a b Что надо знать об иностранцах-министрах (ros.). ictv.ua, 2014-12-02. [dostęp 2014-12-03].
  3. a b Tadeusz A. Olszański: Nowy rząd Ukrainy. Ośrodek Studiów Wschodnich, 2014-12-03. [dostęp 2019-08-03].
  4. Piotr Andrusieczko: Czarne chmury nad Ukrainą. Minister rozwoju podał się do dymisji. wyborcza.pl, 2016-02-05. [dostęp 2016-02-05].