Akademia Sibeliusa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Akademia Sibeliusa
Sibelius-Akatemia
Sibelius Academy
Uniwersytet Sztuki w Helsinkach
Ilustracja
Data założenia 1882
Typ publiczna
Patron Jean Sibelius
Państwo  Finlandia
Adres Töölönlahdenkatu 16 C
Helsinki
Liczba pracowników ponad 1000 (w 2018)[1]
Liczba studentów 1500 (w 2018)[1]
Dziekan Kaarlo Hildén[1]
Położenie na mapie Helsinek
Mapa lokalizacyjna Helsinek
Akademia Sibeliusa
Akademia Sibeliusa
Położenie na mapie Finlandii
Mapa lokalizacyjna Finlandii
Akademia Sibeliusa
Akademia Sibeliusa
Ziemia60°10′18″N 24°55′56″E/60,171667 24,932222
Strona internetowa

Akademia Sibeliusa (fin. Sibelius-Akatemia, szw. Sibelius-Akademin) – jedyna uczelnia muzyczna w Finlandii, od 2013 roku część Uniwersytetu Sztuki w Helsinkach (fin. Taideyliopisto, szw. Konstuniversitetet, ang. University of the Arts Helsinki)[2].

W latach 1882–1924 funkcjonowała jako Helsiński Instytut Muzyczny, następnie jako Konserwatorium Helsińskie (1924–1939), a w 1939 roku została nazwana imieniem Jeana Sibeliusa, który w latach 1885–1889 studiował tu kompozycję i grę na skrzypcach, a później wykładał teorię muzyki i kompozycję.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Uczelnia została założona w 1882 roku przez fińskiego kompozytora i muzykologa Martina Wegeliusa (1846–1906) jako Helsiński Instytut Muzyczny[3]. O objęcie kierownictwa instytutu poproszono norweskiego kompozytora Edvarda Griega (1843–1907), który odmówił[3]. Pierwszym dyrektorem został Wegelius, który pełnił tę funkcję aż do swojej śmierci w 1906 roku[4]. Wegelius kładł nacisk na nauczanie kompozycji, sam wykładał w instytucie teorię muzyki, historię muzyki i solfeż[4]. Zatrudnił nauczycieli z zagranicy, m.in. włoskiego kompozytora i pianistę Ferruccio Busoniego (1866–1924), norweskiego kompozytora i skrzypka Johana Halvorsena (1864–1935) oraz skrzypka Viktora Novácka[3].

W latach 1885–1889 w instytucie studiował kompozycję i grę na skrzypcach Jean Sibelius (1865–1957), który następnie uczył tu w latach 1892–1900 i 1907–1910[3].

Kolejnymi dyrektorami byli: w latach 1906–1907 – Armas Järnefelt (1869–1958), a w latach 1907–1911 – Karl Ekman[3]. W 1911 roku prowadzenie instytutu objął Erkki Melartin (1875–1937), który podjął działania, aby rozszerzyć działalność placówki i przekształcić ją w konserwatorium[3]. W 1912 roku utworzono wydział opery[3]. Od 1914 roku nauczano gry na wszystkich instrumentach używanych w orkiestrach[3]. W 1921 roku powstał wydział kształcenia nauczycieli muzyki, a w 1926 roku wydział muzyki wojskowej[3]. W 1924 roku instytut zmienił nazwę na Konserwatorium Helsińskie[3][4].

W latach 1936–1959 konserwatorium kierował pianista Ernst Linko (1889–1960), który utworzył wydział muzyki kościelnej z przyłączonego do uczelni w 1951 roku Helsińskiego Instytutu Kantorów-Organistów, a także wydział muzyki szkolnej (1957)[3][4]. W 1939 roku konserwatorium zmieniło nazwę na Akademię Sibeliusa[3]. Za kolejnego rektora, Tanelego Kuusisto (1959–1971), w 1966 roku państwo fińskie przejęło większą część finansowania uczelni[3][4]. Wówczas uczelnia zaczęła kształcić wyłącznie muzyków profesjonalnych[3][4].

W latach 1971–1981 uczelnią kierował Veikko Helasvuo i w 1980 roku akademia uzyskała status państwowej akademii muzycznej[3]. Wówczas nauczanie zostało sformalizowane i uczelnia zaczęła nadawać stopnie naukowe[3][4]. Po zmianach w systemie przyznawania stopni naukowych, te nadane przez Akademię Sibeliusa zostały zrównane z nadawanymi przez inne państwowe uczelnie w Finlandii[4].

Za kadencji Ellen Urho w latach 1981–1987 akademia wprowadziła się do nowego gmachu (1983) i w tym samym roku otworzyła oddział w Kuopio[3][4]. W 1998 roku akademia uzyskała status uniwersytetu[4].

W 2013 roku trzy uczelnie: Akademia Sibeliusa, Akademia Sztuk Pięknych i Akademia Teatralna połączyły się w jeden uniwersytet – Uniwersytet Sztuki w Helsinkach[4]. Akademia Sibeliusa, od tego momentu oficjalnie Akademia Sibeliusa Uniwersytetu Sztuk w Helsinkach, stała się jednym z wydziałów nowej instytucji[4]. Od 2017 roku dziekanem akademii jest Kaarlo Hildén[1].

Akademia Sibeliusa jest jednym z organizatorów Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego imienia Jeana Sibeliusa, organizowanego w Helsinkach co pięć lat[5].

Struktura uczelni[edytuj | edytuj kod]

Akademia ma 15 wydziałów (stan na 2018 rok)[1]:

  • Wydział instrumentów klasycznych: fortepianu
  • Wydział instrumentów klasycznych: akordeonu
  • Wydział instrumentów klasycznych: gitary
  • Wydział instrumentów klasycznych: kantele
  • Wydział muzyki kościelnej
  • Wydział wokalistyki, opery i nauczania opery
  • Wydział instrumentów klasycznych: dętych
  • Wydział instrumentów klasycznych: perkusji
  • Wydział instrumentów klasycznych: harfy
  • Wydział instrumentów klasycznych: smyczkowych
  • Wydział kompozycji i teorii muzyki
  • Wydział muzyki dawnej
  • Wydział jazzu
  • Wydział edukacji muzycznej
  • Wydział muzyki ludowej

Akademia prowadzi również studia doktoranckie, m.in. szkoły doktoranckie DocMus i MuTri (stan na 2018 rok)[6].

Władze uczelni[edytuj | edytuj kod]

Rektorzy[edytuj | edytuj kod]

Dziekani[edytuj | edytuj kod]

  • Tuomas Auvinen (2013–2017)
  • Kaarlo Hildén (2017– )

Absolwenci[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Absolwenci Akademii Sibeliusa.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Sibelius Academy (ang.). [dostęp 2018-10-02].
  2. Finnish Academy of Fine Arts + Sibelius Academy + Theatre Academy Helsinki = University of the Arts Helsinki (ang.). [dostęp 2018-10-02].
  3. a b c d e f g h i j k l m n o p q Salonen, Esa-Pekka. W: Ruth-Esther Hillila, Barbara Blanchard Hong: Historical Dictionary of the Music and Musicians of Finland. Greenwood Publishing Group, 1997, s. 377–378. ISBN 978-0-313-27728-3. [dostęp 2018-10-02]. (ang.)
  4. a b c d e f g h i j k l History of Sibelius Academy (ang.). W: www.uniarts.fi [on-line]. [dostęp 2018-10-03].
  5. 11th Jean Sibelius Violin Competition (ang.). [dostęp 2018-10-02].
  6. Doctoral education (ang.). [dostęp 2018-10-02].