Akademia Sztuk Pięknych ZSRR
Data założenia |
1947 |
---|---|
Data likwidacji |
1991 |
Państwo |
Akademia Sztuk Pięknych ZSRR (ros. Академия художеств СССР) – radziecka akademia z siedzibą w Moskwie.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Akademia działała w latach 1947–1991. Była kontynuacją Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu[1]. Po rozpadzie ZSRR została przekształcona w Rosyjską Akademię Sztuk Pięknych.
Program dydaktyczny
[edytuj | edytuj kod]Zgodnie z ustawą, głównym zadaniem Akademii było zapewnienie stałej poprawy i rozwoju sztuki socjalistycznej we wszystkich jej formach. Akademia została uznana następcą klasycznych tradycji Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych, a jednocześnie zaplanowano ją, aby "promować twórcze rozwinięcie zasad realizmu socjalistycznego[potrzebny przypis]". Sprzeczność ta była bardzo widoczna, gdyż sztuce socjalistycznych ideologii trzeba było przedstawiać dorobek imperialistycznych artystów. Akademia dawała studentom możliwości prezentacji swoich prac w kraju i za granicą. Była również wydawcą własnych podręczników. Uczelnia była zorganizowana na najwyższym poziomie pod względem systemu edukacji artystycznej[2][3].
Wydziały
[edytuj | edytuj kod]Akademia działała w ramach następujących wydziałów[potrzebny przypis]:
- Wydział Malarstwa,
- Wydział Architektury i Sztuki,
- Wydział Rzeźby,
- Wydział Rysunku,
- Wydział Sztuki i Rzemiosła.
Jednostki ogólnouczelniane i międzywydziałowe
[edytuj | edytuj kod]- Instytut Teorii i Historii Sztuk Pięknych w Moskwie,
- Państwowy Akademicki Instytut Sztuki w Moskwie,
- Instytut Malarstwa, Rzeźby i Architektury,
- Syberyjski i dalekowschodni Oddział "Ural, Syberia i Daleki Wschód" w mieście Krasnojarsk,
- Muzeum Badań w Leningradzie,
- Muzeum Riepina w obwodzie Leningradzkim,
- Muzeum – pracownia im S. Konenkowa w Moskwie,
- Biblioteka Naukowa i archiwum w Leningradzie,
- Warsztaty twórcze w Moskwie, Leningradzie, Kijowie, Tbilisi, Baku, Mińsku, Kazaniu, Rydze, Frunze i Taszkencie,
- Warsztaty produkcyjne i laboratoria w Leningradzie[potrzebny przypis].
Podstawowe statystyki
[edytuj | edytuj kod]W dniu 1 lipca 1969 r. Akademia składała się ze 100 członków rzeczywistych oraz 10 członków honorowych. Liczby te cały czas wzrastały. Na koniec 1970 roku w Akademii pracowało 156 członków[4].
Rektorzy
[edytuj | edytuj kod]- 1947–1957 Aleksandr Gierasimow
- 1958–1962 Boris Ioganson
- 1962–1968 Władimir Sierow
- 1968–1982 Nikołaj Tomski
- 1983–1991 Boris Uragow
- 1991–1992 Nikołaj Ponomariow
Nagrody
[edytuj | edytuj kod]Order Lenina (1975) – "Za wielkie osiągnięcia w rozwoju sztuki radzieckiej i szkolenia wykwalifikowanych artystów"[potrzebny przypis]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Большая Советская Энциклопедия. Гл. ред. А. М. Прохоров, 3-е изд. Т. 1. А — Ангоб. 1969. 608 стр., илл.; 47 л. илл. и карт, 1 отд. л. табл.. [dostęp 2018-04-05]. (ros.).
- ↑ О ПРЕЕЕМСТВЕННОСТИ РОССИЙСКОЙ И ИМПЕРАТОРСКОЙ АКАДЕМИЙ ХУДОЖЕСТВ. (К 250-ЛЕТИЮ АКАДЕМИИ ХУДОЖЕСТВ. rah.ru. [dostęp 2018-04-05]. (ros.).
- ↑ А.Ф. ПОЛОЗОВ Перестройка и изобразительное искусство. О свободе творчества. kirshin.ru. [dostęp 2018-04-05]. (ros.).
- ↑ Академия Художеств СССР. la-fa.ru. [dostęp 2018-04-05]. (ros.).