Al Bundy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alphonse Bundy
Ilustracja
Ed O’Neill, odtwórca roli Ala Bundy’ego
Pierwsze wystąpienie „The Pilot”
Ostatnie wystąpienie „How to Marry a Moron, Part 2”
Twórca Michael G. Moye, Ron Leavitt
Grany przez Ed O’Neill
Liczba odcinków 261
Dane biograficzne
Rodzina małżeństwo: Margaret „Peggy” Bundy z domu Wanker
dzieci: Kelly Bundy (córka)
Budrick „Bud” Franklin Bundy (syn)
Seven Bundy (syn)
Inne informacje
Specjalność sprzedawca damskiego obuwia

Alphonse Bundy (ur. 1948) – główna postać serialu komediowego Świat według Bundych, grana przez Eda O’Neilla.

Opis postaci[edytuj | edytuj kod]

Głowa rodziny Bundych, którą oprócz niego tworzą: żona Peg, córka Kelly, syn Bud oraz pies - najpierw Buck, potem Lucky. Al to jedyna postać „Świata według Bundych”, która pojawiła się we wszystkich odcinkach serialu. Mizantrop, nieudacznik i pechowiec, nad którym skupiają się różne nieszczęścia. Wciąż użala się nad sobą, ponieważ życie nie ułożyło mu się tak, jak sobie wymarzył. Całą winą, za swoje wszystkie życiowe niepowodzenia obarcza bliskich w szczególności żonę. Nie dostrzegając przy tym własnych błędów z przeszłości. Uważa, że ślub z Peggy jest przyczyną całego zła, jakie go spotkało. Jest przekonany, że gdyby się nie ożenił, został by gwiazdą sportu, zdobył sławę i bogactwo. Na przestrzeni odcinków wielokrotnie wspomina o tym, jak doszło do tego, że poślubił Peggy. Jak sam twierdził, nigdy jej nie kochał (chociaż wiele sytuacji pokazanych w serialu temu zaprzecza), a do ślubu został zmuszony przez jej krewnych. Wujków, którzy pobili go i uprowadzili na ceremonię ślubną, oraz teścia, który podczas składania przysięgi małżeńskiej przystawił mu strzelbę do pleców i zagroził, że go zastrzeli, jeśli odpowie „nie”. Wielokrotnie miał okazję zmienić swój beznadziejny los, jednak zamiast wziąć się za siebie, woli wspominać dawno przebrzmiałą sławę szkolnego futbolisty. Od wielu lat pracuje jako sprzedawca damskiego obuwia i nienawidzi tej pracy. Najbardziej irytująca w niej jest dla Ala konieczność częstego kontaktu z otyłymi kobietami, którymi się brzydzi i gardzi nimi. Jego zawód jest przedstawiany w serialu jako wyjątkowo niewdzięczny, słabo opłacany i poniżający. Dodatkowo musiał podejmować inne prace w okresie świąt, by móc kupić rodzinie prezenty - w centrum handlowym pracował jako święty Mikołaj. Prowadzi starego Dodge'a z 1968 roku. Według japońskiego kolekcjonera w odcinku Turning Japanese, samochód ten należy do serii, z której „połowa została wycofana, a druga połowa rozpuściła się na deszczu”. Bardzo często wspomina o swoich osiągnięciach sportowych z czasów młodości, kiedy był jednym z najlepszych sportowców i jako jedyny w historii swojej szkoły „zdobył cztery przyłożenia w jednym meczu”, dzięki czemu jego drużyna wygrała ważny mecz. Al Bundy w latach swej świetności grał w koszulce z numerem 33 Polk High. Jako sprzedawca butów grał w softball dla New Market Mallers - dzięki niemu Mallers zdobyli pierwsze mistrzostwo w historii i był to ostatni dzień kariery Ala. Jest również świetnym graczem w kręgle - kiedy jednak przebijał lokalny rekord kręgielni, lepsza okazała się jego żona, mająca niesamowite szczęście. Jego anioł stróż (postać odegrana przez Sama Kinisona) w odcinku It's a Bundyful Life Part 2 przypadkowo wspomina, że w wieku 60 lat Al dostanie wrzodu żołądka i umrze ze stresu, który przeżył w swoim życiu. Utworzył klub NO MA'AM, w którym walczył z kobiecą dominacją. W jednym z odcinków cały klub założył organizację religijną, by unikać podatków - przywódcą jej został Al.

Al Bundy w kulturze masowej[edytuj | edytuj kod]

Al Bundy to postać rozpoznawalna. Znany jest jego styl siadania na kanapie. Al Bundy stara się wytłumaczyć każde niepowodzenie przepowiednią lub klątwą. Wymyśla różne creda, które motywują członków rodziny, np. Zrób z jednego idiotę, reszta poczuje się lepsza. Wie, że jest człowiekiem przegranym: nic już w swoim szarym życiu nie zmieni, aż do śmierci skazany będzie na żonę Peggy oraz dwójkę dzieci, Kelly i Buda. Nie uda mu się odzyskać już niczego z lat swojej świetności, kiedy to był młodym sportowcem (jak sam wielokrotnie powtarza, okres ten zakończyło małżeństwo). Pomimo tego nadal brnie do przodu i z zadziwiającą łatwością przyjmuje każdy kolejny policzek od losu - stara się walczyć z ciążącym nad nim fatum, ale ostatecznie zawsze godzi się ze swoją kolejną klęską.


Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]