Albertino Mussato

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Albertino Mussato (ur. 1261 w Padwie, zm. 1329 w Chioggia) - łaciński poeta[1]. Urodził się w biednej rodzinie. Wcześnie osierocony, musiał zająć się młodszym rodzeństwem - dwójką braci i siostrą. Początkowo zarabiał na życie, przepisując książki studentów uniwersytetów. Później został notariuszem. Poślubił też córkę Guglielma Lemiciego, wpływowego lichwiarza z Padwy. Od tego czasu (ok. 1310) zaczął odgrywać ważną rolę w życiu politycznym miasta. Kiedy rodzina Careara złamała potęgę Lemicich, Mussato musiał udać się na wygnanie w 1325.

Mussato był autorem tragedii Ecerinis (1314-1315), w której opisywał losy Ezzelino III da Romano, władcy miasta Trevignano. Utwór oparty był o wzór tragedii Seneki i stał się inspiracją dla wielu późniejszych dramatów włoskich XIV i XV wieku. Sam Mussato otrzymał za Ecerinis laur poetycki jako drugi poeta po Petrarce.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Albertino Mussato (ang.). Encyclopaedia Britannica. [dostęp 2016-09-18].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • M. Maślanka-Soro, Powrót Melpomeny. Tragedia włoska od średniowiecznego odrodzenia po renesansowy rozkwit, Kraków 2013.
  • Medieval Italy: An Encyclopedia, t. 1, red. Christopher Kleinhenz, New York 2004, s. 11.