Aleja Róż w Krakowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
aleja Róż
Nowa Huta
Ilustracja
Państwo

 Polska

Miejscowość

Kraków

Długość

1,2 km

Przebieg
Ikona deptak poczatek T.svg ul. Bulwarowa
Ikona deptak koniec T ulica.svg ul. I. Mościckiego
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. S. Żeromskiego
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. E. Rydza-Śmigłego
Ikona deptak początek T ulica.svg al. Przyjaźni
Deptak.svg
Ikona deptak początek T ulica.svg Plac Centralny
Położenie na mapie Krakowa
Mapa konturowa Krakowa, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „aleja Róż”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „aleja Róż”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „aleja Róż”
Ziemia50°04′40,4″N 20°02′21,1″E/50,077889 20,039194

Aleja Różulica w Krakowie w dzielnicy XVIII mająca początek przy Placu Centralnym, a koniec na skrzyżowaniu z ul. Bulwarową (przy Kościele Matki Bożej Pocieszenia).

Nazwa alei[edytuj | edytuj kod]

W nawiązaniu do nazwy, na całej długości aleja zawsze obsadzona była różami, w szczególności w latach 60. i 70. XX w. Dziś ilość tych kwiatów jest tu symboliczna.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Aleja ta nie jest na całej długości przeznaczona dla ruchu pojazdów samochodowych. Ruch kołowy odbywa się na stu metrowym odcinku przy Placu Centralnym dojazd do banku Pekao) oraz postój taksówek i od Al. Przyjaźni do ul. I. Mościckiego.

Większy odcinek pomiędzy osiedlami Centrum B i Centrum C jest deptakiem. Także odcinek od ul. I. Mościckiego do ul. Bulwarowej (pomiędzy os. Krakowiaków a os. Sportowym) jest przeznaczony tylko dla pieszych.

Aleja Róż jest jednojezdniową drogą o jednym pasie ruchu w obu kierunkach, na całej długości przebiegająca w linii prostej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W latach 1973–1989 w południowej części alei, pomiędzy osiedlami Centrum B i C, stał pomnik Włodzimierza Lenina, dzieło Mariana Koniecznego.

Na przedłużeniu Alei (w rejonie dzisiejszego Parku Ratuszowego) zamierzano wznieść ratusz miasta Nowej Huty.

Przy Alei, na os. Centrum C 3, od 1956 r. do dziś funkcjonuje „Stylowa” – najstarsza restauracja w Nowej Hucie[1], początkowo kawiarnia. Naprzeciwko, na os. Centrum B 1, znajdowała restauracja "Arkadia" a obok, os. Centrum B 3, galeria sztuki, gdzie wystawiano obrazy, rzeźby, które można było także zakupić.

Po obu stronach Alei znajduje się ciąg sklepów i punktów usługowych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ryszard Dzieszyński, Jan L. Franczyk: Encyklopedia Nowej Huty. Kraków: Wydawnictwo Towarzystwa Słowaków w Polsce przy współpracy „Głosu-Tygodnika Nowohuckiego” i Nowohuckiego Centrum Kultury, 2006, s. 109. ISBN 978-83-7490-060-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]