Plac Centralny im. Ronalda Reagana w Krakowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
POL Kraków COA.svg Kraków
plac
Centralny
im. Ronalda Reagana
Nowa Huta
Distinctive emblem for cultural property.svg nr rej. A-1431/M z 27.04.2015[1]
Widok z lotu ptaka
Widok z lotu ptaka
Położenie na mapie Krakowa
Mapa lokalizacyjna Krakowa
plac Centralnyim. Ronalda Reagana
plac Centralny
im. Ronalda Reagana
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
plac Centralnyim. Ronalda Reagana
plac Centralny
im. Ronalda Reagana
Ziemia 50°04′18,0″N 20°02′13,5″E/50,071660 20,037094
Zabudowa Placu Centralnego widziana z Łąk Nowohuckich
Centrum A i Centrum B
Widok na zachód i os. Centrum D
Ozdoba okien bloków znajdujących się przy Placu Centralnym

Plac Centralny – centralne miejsce Nowej Huty, w administracyjnej dzielnicy XVIII. Przeznaczony dla spacerowiczów, ale jednocześnie pełniący rolę węzła komunikacyjnego i punktu przesiadkowego.

Historia[edytuj]

Realizacja budowy rozpoczęła się w 1949 roku. Autorami koncepcji architektonicznej byli Tadeusz Ptaszycki oraz Marta i Janusz Ingardenowie. Miał tam powstać teatr, a za nim, na Łąkach Nowohuckich – jezioro. Pośrodku Placu miał stanąć obelisk. Pomysł został jednak zaniechany w połowie lat pięćdziesiątych XX wieku. W latach osiemdziesiątych rozpoczęto budowę Nowohuckiego Centrum Kultury (NCK) w miejscu wcześniej wspomnianego teatru, który wybudowano w innym miejscu Nowej Huty. NCK miało być jednym z największych domów kultury w Polsce. W 2004 roku Rada Miasta Krakowa przeznaczyła milion złotych na modernizację Placu Centralnego. Miał zostać przywrócony wygląd Placu sprzed 55 lat. Wykonano w środku deptak z ławkami, zmodernizowano zieleń, pojawiły się ławki, kosze na śmieci, stylowe ogrodzenia zieleni. Na Aleję Róż, jak i na Plac powróciły lampy kandelabrowe.

8 września 2004 roku radni z Rady Miasta Krakowa zmienili nazwę placu, dodając do jego nazwy patrona – Ronalda Reagana. Początkowo planowano usunięcie z nazwy słowa "Centralny", ale wskutek działań Komitetu Obrony Nazwy Placu Centralnego, założonego przez mieszkańców oraz niektórych radnych miasta i radnych nowohuckich dzielnic, zmiana ograniczyła się do dodania patrona.

Wygląd[edytuj]

Charakterystycznymi elementami Placu Centralnego są arkady, którymi są przykryte niektóre partery sklepowe. Renesansowe i barokowe rozwiązania architektoniczne to przede wszystkim:

  • balkony przypominające renesansowe loggie, ozdobione kolumnami
  • różnego rodzaju zdobienia zewnętrznych elewacji
  • witryny sklepowe przypominające rozwiązania arkadowe

Komunikacja[edytuj]

Przez Plac Centralny przejeżdżają poszczególne linie tramwajowe i autobusowe:

Linie tramwajowe dzienne[edytuj]

Linie tramwajowe nocne[edytuj]

Linie autobusowe miejskie[edytuj]

Linie autobusowe przyspieszone[edytuj]

Linie autobusowe nocne[edytuj]

Podział[edytuj]

Z Placu Centralnego symetrycznie wychodzą cztery ulice:

Plac Centralny składa się z pięciu części złożonych na osiedla, które wypełniają Centrum Nowej Huty:

Centrum A[edytuj]

Usytuowane jest po wschodniej stronie Centrum. W ciągu handlowym znajdował się znany w Nowej Hucie i Krakowie dom Mody Polskiej oraz dwa banki.

Centrum B[edytuj]

Północno-wschodnia część Placu. Znajdują się tam takie obiekty jak Cepelix (dawna Cepelia), bank BPH (dawniej restauracja "Arkadia"), salon sieci komórkowej "Orange". Jest usytuowane po prawej stronie od Alei Róż.

Centrum C[edytuj]

Północno-zachodnia część. Znajdowała się tam księgarnia Skarbnica, jest tam też sklep papierniczy.

Centrum D[edytuj]

Zachodnia część. Znajduje się tam kwiaciarnia, Deutsche Bank. W miejscu dawnego klubu prasy znajduje się sklep spożywczy "Bosman". Jest usytuowany po lewej stronie od Alei Władysława Andersa.

Część południowa placu nie jest zabudowana. Znajduje się tam pomnik Solidarności. Jest traktowana jak park połączony z nowohuckimi Łąkami i mający rozległy widok z wiślanej skarpy na dolinę rzeki oraz Pogórze Wielickie.


Panorama Placu Centralnego
Panorama Placu Centralnego

Przypisy

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie. 31 marca 2016. [dostęp 2015-10-2828 października 2015].