Aleksander Frydrychowicz Proński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Aleksander Frydrychowicz Proński herbu Pogoń Ruska (zm. w 1595 roku) – kasztelan trocki w latach 1591–1595, klucznik łucki w latach 1582–1595, starosta łucki w latach 1580–1588, stolnik litewski w latach 1575–1588[1].

Syn Fryderyka, wojewody kijowskiego.

Z poselstwem do nowo wybranego króla Henryka III Walezego udał się do Francji w 1573] roku[2].

W 1587 roku podpisał elekcję Maksymiliana III Habsburga[3].

Urząd kasztelana trockiego pełnił w latach 1591–1595. Odznaczał się nadzwyczajną siłą fizyczną oraz wzrostem. Ożenił się z córką Romana Sanguszki, wojewody bracławskiego i hetmana polnego litewskiego. W 1595 roku podpisał synod toruński[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Urzędnicy wołyńscy XIV–XVIII w". Oprac. Marian Wolski, Kórnik 2007, s. 177.
  2. Józef Szujski, Dzieje Polski, t. III, Lwów 1864, s. 24.
  3. Akt elekcji arcyksięcia Maksymiliana Habsburga na króla polskiego z 22 VIII 1587 roku, AGAD. [dostęp 2016-06-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-07-01)].
  4. Henryk Merczyng, Zbory i senatorowie protestanccy w dawnej Polsce, Warszawa 1904, s. 132.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]