Janusz Tazbir

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Janusz Tazbir
Janusz Tazbir
Data i miejsce urodzenia 5 sierpnia 1927
Kałuszyn, Polska
Zawód historyk
Tytuł naukowy profesor
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Uczelnia Polska Akademia Nauk
Stanowisko dyrektor Instytutu Historii PAN (1983–1990)
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal Komisji Edukacji Narodowej Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Janusz Tazbir (ur. 5 sierpnia 1927 w Kałuszynie) – polski historyk, profesor doktor habilitowany, badacz dziejów kultury staropolskiej oraz reformacji i kontrreformacji w Polsce, członek Polskiej Akademii Nauk.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył VII Liceum Ogólnokształcące im. Juliusza Słowackiego w Warszawie, następnie studiował historię na Uniwersytecie Warszawskim. Magisterium uzyskał w Instytucie Historii UW w 1950, doktorat (kandydat nauk historycznych) tamże w 1954 pod kierunkiem Władysława Tomkiewicza, habilitację w 1960 w Instytucie Historii PAN. Profesorem nadzwyczajnym został w 1966 a profesorem zwyczajnym w 1973. Pracownik Instytutu Historii Polskiej Akademii Nauk w latach 1953–1997 (zastępca dyrektora 1968–1983, dyrektor 1983–1990). Wiceprezes PAN 1999–2003. Członek PAN: korespondent - 1983, rzeczywisty - 1989. Członek czynny Polskiej Akademii Umiejętności.

Od 1965 redaktor naczelny rocznika "Odrodzenie i Reformacja w Polsce". Od 1966 roku profesor (w latach 1983–1990 pełnił funkcję dyrektora Instytutu). Badacz historii kultury i ruchów religijnych w Polsce XVI i XVII w. W latach 1986–1989 był członkiem Ogólnopolskiego Komitetu Grunwaldzkiego. Przewodniczący Rady Naukowej Polskiego Słownika Biograficznego. Przez wiele lat był przewodniczącym Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów. Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Członek prestiżowych gremiów naukowych m.in. Nagroda Naukowa KLIO (członek JURY od 1996). Przewodniczący kapituły Konkursu o Nagrodę i Medal Zygmunta Glogera, od 1984 roku prowadzonego przez Społeczne Stowarzyszenie Prasoznawcze "Stopka" z Łomży. Jego żoną jest historyk Julia Tazbir.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • "Piotr Skarga. Szermierz kontrreformacji" (1962)
  • "Historia Kościoła katolickiego w Polsce (1460–1795)" (1966)
  • "Państwo bez stosów. Szkice z dziejów tolerancji w Polsce w XVI i XVII w.", Wydawnictwo Iskry (1967)
  • "Arianie i katolicy" (1971)
  • "Kultura szlachecka w Polsce" (1978)
  • "Spotkania z historią" (1979)
  • "Tradycje tolerancji religijnej w Polsce" (1980)
  • "Świat panów Pasków" (1986)
  • "Kultura polskiego baroku" (1986)
  • "Od Haura do Isaury - szkice o literaturze" (1989)
  • "Protokoły Mędrców Syjonu. Autentyk czy falsyfikat" (1992, 1996 (czes.), 2003, 2004)
  • "Okrucieństwo w nowożytnej Europie" (1993)
  • "Reformacja, kontrreformacja, tolerancja" (1997)
  • "Polska na zakrętach dziejów" (1997)
  • "W pogoni za Europą" (1998)
  • "Pożegnanie z XX wiekiem", Wydawnictwo Iskry (1999)
  • "Silva Rerum Historicarum" (2002)
  • "Polska. Losy państwa i narodu do 1939 roku" (współautor), Wydawnictwo Iskry (2003)
  • "Łyżka dziegciu w ekumenicznym miodzie" (2004)
  • "Polacy na Kremlu i inne historyje" Wydawnictwo Iskry (2005)
  • "Długi romans z muzą Klio", Wydawnictwo Iskry (2007)
  • "W co wierzymy?" (2007, jeden ze współautorów)
  • "Czego się boimy?" (2008, jeden ze współautorów)
  • "Co kochamy?" (2009, jeden ze współautorów)
  • "Prawda i fałsz. O polskiej chwale i wstydzie" (2010, jeden ze współautorów)
  • "Pokuszenie historyczne. Ze świata szabel i kontuszy" (2011)
  • "Od sasa do lasa", Wydawnictwo Iskry (2011)

Odznaczenia, nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. M.P. z 1999 r. Nr 14, poz. 183
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Tazbir, Janusz. instytucja.pan.pl. [dostęp 5 sierpnia 2012].
  3. Medale i wyróżnienia dla ludzi książki. wydawca.com.pl, 8 września 2008. [dostęp 3 września 2011].
  4. Doktorzy Honoris Causa. W: Uniwersytet Opolski [on-line]. uni.opole.pl. [dostęp 2014-11-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • A. Karpiński, E. Opaliński, Bibliografia publikacji Janusza Tazbira za lata 1949–1986 [w:] Kultura polska a kultura europejska. Prace ofiarowane Januszowi Tazbirowi w sześćdziesiątą rocznicę urodzin, red. M. Bogucka, J. Kowecki, Warszawa 1987, s. 5–52.
  • A. Karpiński, E. Opaliński, Bibliografia publikacji Janusza Tazbira 1987–czerwiec 1997 [w:] Kultura staropolska – kultura europejska. Prace ofiarowane Januszowi Tazbirowi w siedemdziesiątą rocznicę urodzin, red. W. Kriegseisen, Warszawa 1997, s. 8–18.
  • Bibliografia de Janusz Tazbir, „Estudios Latinoamericanos” 13 (1990), s. 51–58
  • Janusz Tazbir, Długi romans z muzą Klio, Warszawa 2007.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]