Amfibrach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Amfibrach (gr. amphíbrachys, dosł. z obu stron krótki) w metryce iloczasowejstopa metryczna składająca się z trzech sylab: jednej długiej między dwiema krótkimi.

W polskich wierszach odpowiednikiem jest sekwencja składająca się z jednej sylaby akcentowanej między dwiema nieakcentowanymi. W języku polskim występuje bardzo często, prawie[1] każdy trzysylabowy wyraz jest amfibrachem (np. kolega), łatwo też układać z amfibrachów wiersze sylabotoniczne, np.

Po morzach wędrował był kiedyś Farysem,
Pod palmą spoczywał, pod ciemnym cyprysem,
Z modlitwą Araba był w gmachach Khaaba,
(…)

(Juliusz Słowacki, Duma o Wacławie Rzewuskim)

Przypisy

  1. Nie licząc wyrazów akcentowanych proparoksytonicznie, np.: poszliśmy, zrobiłbyś, fizyka.

Bibliografia[edytuj]

  • Wiktor J. Darasz, Amfibrach, Język Polski, 1-2/1999, s.105-111.
  • Maria Dłuska, Studia z teorii i historii wersyfikacji polskiej, tom II, Warszawa 1978.
  • Kazimierz Wóycicki, Forma dźwiekowa prozy polskiej i wiersza polskiego, Warszawa 1960.