Analiza techniczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Analiza techniczna (inaczej analiza wykresów) – zbiór technik mających na celu prognozę przyszłych cen (kursów) papierów wartościowych, walut czy surowców na podstawie analizy kształtowania się cen w przeszłości. Zadaniem analizy technicznej jest wyznaczanie korzystnych z punktu widzenia inwestora momentów zakupu i sprzedaży danego papieru wartościowego, waluty lub surowca. Wsparciem prognoz są liczne wskaźniki techniczne oraz narzędzia analizy statystycznej, takie jak średnia ruchoma oraz odchylenie standardowe (miara zmienności). Analizie podlegają przede wszystkim dane dotyczące zmian cen oraz wielkości obrotów na rynku danego papieru wartościowego, waluty lub surowca.

W przeciwieństwie do analizy fundamentalnej spółki, uwzględniającej zarówno informacje o otoczeniu globalnym, makroekonomicznym, regionalnym, branżowym, w jakim ona funkcjonuje, jak i raporty ogłaszane przez samą spółkę, w przypadku analizy technicznej nie są one uwzględniane w procesie podejmowania decyzji inwestycyjnych. Wszystkie potrzebne do przeprowadzenia analizy technicznej informacje odczytuje się bezpośrednio z wykresów prezentujących historyczne zmiany cen analizowanego papieru wartościowego, waluty czy surowca.

Modele analizy technicznej zakładają, że ceny akcji zmieniają się według możliwych do zaobserwowania, powtarzalnych schematów (formacji i układów). Zależnie od zastosowanego modelu można zauważyć powtarzalność pewnych figur geometrycznych lub zachowania wskaźników statystycznych.

Analiza techniczna może być stosowana równolegle z analizą fundamentalną. Analiza fundamentalna odpowiada na pytanie: jaki walor kupić lub sprzedać?, zaś analiza techniczna: kiedy to uczynić?. Analiza techniczna stosowana jest zazwyczaj w krótkookresowym horyzoncie inwestycyjnym. Natomiast analiza fundamentalna z zasady wykorzystywana jest w przypadku długookresowego horyzontu inwestycyjnego.

Założenia analizy technicznej[edytuj | edytuj kod]

Analiza techniczna opiera się na 3 podstawowych założeniach[1]:

  1. rynek dyskontuje wszystko – cena rynkowa uwzględnia wszystkie dostępne informacje dotyczące danego papieru wartościowego, jego emitenta, sytuację mikro i makroekonomiczną oraz uwarunkowania gospodarcze i polityczne.
  2. ceny podlegają trendom – ceny znajdują się w określonych trendach (wzrostowym, spadkowym, horyzontalnym) i będą tym trendom podlegać, dopóki nie nastąpią wyraźne sygnały oznajmujące odwrócenie tego trendu.
  3. historia się powtarza – analiza techniczna zajmuje się prognozowaniem przyszłości w oparciu o badanie przeszłości, wychodząc z założenia, że zbiorcze zachowania inwestorów na danym rynku powtarzają się według określonych schematów.

Formacje w analizie technicznej[edytuj | edytuj kod]

Do formacji w analizie technicznej zaliczamy

Metody[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • John J. Murphy, Analiza techniczna rynków finansowych, Warszawa: WIG PRESS 1999, ISBN: 9788387014223,

Przypisy

  1. Założenia analizy technicznej, AlmanachInwestora.pl, [dostęp: 2014-04-24]