Andriej Zubow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andriej Zubow
Андрей Борисович Зубов
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 16 stycznia 1952
Moskwa
Zawód historyk
Strona internetowa

Andriej Borisowicz Zubow (ros. Андрей Борисович Зубов, ur. 16 stycznia 1952 w Moskwie) - rosyjski historyk i religioznawca.

Syn kontr-admirała Borysa Nikołajewicza Zubowa, konstruktora okrętów wojennych. W 1973 ukończył studia magisterskie w Moskiewskim Państwowym Instytucie Stosunków Międzynarodowych (MGIMO). Długoletni (od momentu ukończenia studiów do 2001 r.) pracownik Instytutu Orientalistyki Rosyjskiej Akademii Nauk. Doktorat (1978) i habilitację (1989) uzyskał tamże. Tą ostatnią na podstawie pracy "Demokracja parlamentarna i polityczne tradycje Wschodu", która ukazała się drukiem 1990 r. W latach 1988-94 docent Moskiewskiej Akademii Duchownej a także kierownik katedry historii religii moskiewskiego Rosyjskiego Uniwersytetu Prawosławnego im. Apostoła Jana. W latach 2001-2014 profesor katedry filozofii MGIMO, tamże kierownik centrum "Cerkiew i stosunki międzynarodowe".

Autor licznych rozpraw na tematy historii religii, historii idei, kultury politycznej i współczesnej polityki rosyjskiej. Jeden z autorów doktryny społecznej Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej, przyjętej na soborze w roku 2000. Koordynator społecznego komitetu "Ciągłość i odrodzenie Rosji". Redaktor głośnej dwutomowej historii Rosji "Historia Rosji. XX wiek" (История России. XX век, wydanie pierwsze 2009). Od 2003 członek Narodowego Związku Pracujących (NTS), w latach 2006-2008 przewodniczący Biura Wykonawczego NTS. Nie był nigdy członkiem KPZR.

Andriej Zubow krytycznie wypowiadał się o rosyjskiej aneksji Krymu. 1.03.2014 na łamach dziennika Wiedomosti opublikował artykuł, w którym przyłączenie Krymu do Rosji porównał do anszlusu Austrii przez Hitlera[1]. Po tej publikacji został zwolniony z pracy w MGIMO (początkowo w trybie administracyjnym, który okazał się zastosowany niezgodnie z przepisami prawa, następnie po dwu miesiącach nie przedłużono mu umowy o pracę oskarżając o nielojalność na stronie uczelni)[2]. W 2016 kandyduje w wyborach do Dumy z popraciem partii PARNAS.

Przypisy

Linki zewnętrzne do artykułów Andrieja Zubowa i wywiadów z nim w języku polskim[edytuj]