Andrzej Fellner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Andrzej Fellner (ur. 1955) – polski nawigator klasy mistrzowskiej, konsultant ds. technologii satelitarnych, pułkownik rezerwy. Profesor nadzwyczajny Politechniki Śląskiej, dyrektor Centrum Kształcenia Kadr Lotnictwa Cywilnego Europy Środkowo-Wschodniej Politechniki Śląskiej, kierownik Katedry Technologii Lotniczych Wydziału Transportu Politechniki Śląskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1978 roku ukończył Wyższą Szkołę Oficerską Sił Powietrznych w Dęblinie. W 1986 roku uzyskał stopień mistrzowski kwalifikacji specjalistycznych nawigatora naprowadzania.

W 1990 r. odbył staż naukowy na stanowisku adiunkta w Instytucie Nawigacji i Hydrografii Morskiej Akademii Marynarki Wojennej. Podczas rejsu ORP „Wodnik” jako kierownik praktyki nawigacyjnej podchorążych AMW, po chrzcie morskim uzyskał imię Aero Marinus[1].

Był wykładowcą akademickim kolejno w: WSOSP, Akademii Obrony Narodowej, PWSZ Chełm na stanowisku dyrektora Instytutu Nauk Technicznych, PWSZ Krosno na stanowisku dyrektora Instytutu Politechnicznego, Politechnice Śląskiej w Katedrze Transportu Szynowego. W 2002 został starszym specjalistą Oddziału Eksploatacji i Normalizacji Szefostwa Służby Ruchu Lotniczego Sił Zbrojnych RP. W latach 2003–2005 był szefem Oddziału Zarządzania Przestrzenią Powietrzną SSRL-SZ RP, a w latach 2002–2005 szefem Oddziału Zarządzania Przestrzenią Powietrzną Sił Zbrojnych RP. W 2002 obronił na Politechnice Warszawskiej pierwszą w Polsce habilitację z nawigacji powietrznej na specjalności geodezja satelitarna, nawigacja[2]. Od 2008 r. sprawuje funkcję dyrektora Centrum Kształcenia Kadr Lotnictwa Cywilnego Europy Środkowo-Wschodniej Politechniki Śląskiej[3]. Od 2014 r. jest kierownikiem Katedry Technologii Lotniczych Wydziału Transportu Politechniki Śląskiej[4].

Działalność naukowa[edytuj | edytuj kod]

Jest autorem pierwszych w Polsce eksperymentów lotniczych, m.in.: zastosowania odbiornika GPS na pokładzie samolotu i śmigłowca w 1992 r.; implementacji technik SPAN w nawigacji powietrznej w październiku 2007 r.; zdeterminowania warunków współpracy systemów satelitarnych GNSS, ASG-EUPOS, EGNOS, METEOSAT, jako SBAS, GBAS, pod kątem podejścia do lądowania APV-I i APV-II. Pierwszy w Polsce eksperyment prowadzenia samolotu z podejściem pionowym przeprowadził w lutym 2007 r.[5]

Reprezentant Polski w pracach: podkomisji NATO ds. nawigacji, sekcji Nawigacji i Hydrografii Komitetu Geodezji i Kartografii PAN, sekcji Geoinformatyki Komitetu Geodezji i Kartografii PAN. Członek Komisji Geodezji Satelitarnej Komitetu Badań Kosmicznych i Satelitarnych. Współtwórca konsorcjum naukowego, którego zadaniem jest prowadzenie prac badawczych nad certyfikacją systemów GPS i EGNOS.

Autor i współautor ponad 360 prac naukowych opublikowanych w kraju i za granicą.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Prelegenci konferencji Nawigacja i systemy lokalizacyjne GigaCon 2011. gigacon.org. [dostęp 2011-12-10].
  2. Prof. dr hab. inż. płk Andrzej Fellner. Ludzie Nauki w portalu Nauka Polska. [dostęp 2011-12-10].
  3. . (red.), O Centrum, www.ckkl.2ap.pl [dostęp 2016-02-11].
  4. Admin, Katedra Technologii Lotniczych - Dr hab. inż. nawig. Andrzej Fellner, prof. nadzw. PŚ - Kierownik Katedry, ktl.2ap.pl [dostęp 2016-02-11].
  5. EGNOS: Prawdy i mity. Część II. dlapilota.pl. [dostęp 2013-05-26].
  6. Katalog Biblioteki Narodowej. bn.org.pl. [dostęp 10 kwietnia 2012].
  7. Baza danych o zawartości polskich czasopism technicznych BazTech. baztech.icm.edu.pl. [dostęp 10 kwietnia 2012].
  8. Bibliografia „Szkoły Orląt”. wsosp.deblin.pl. [dostęp 10 kwietnia 2012].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]