Andrzej Zozula

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Andrzej Zozula (ur. 11 października 1950 w Warszawie) – polski ekonomista, działacz samorządowy, opozycyjny w PRL i polskiej społeczności żydowskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1975 ukończył ekonomię na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1972–1973 działał w Związku Młodzieży Socjalistycznej. Od 1973 pracował jako ekonomista w Przedsiębiorstwie Handlu Zagranicznego Bumar, Centralnym Związku Spółdzielni Budownictwa Mieszkaniowego i Centralnym Ośrodku Badawczo-Rozwojowym Opakowań.

Aktywnie działał w opozycji demokratycznej w okresie PRL. Był współpracownikiem Komitetu Obrony Robotników oraz Komitetu Samoobrony Społecznej „KOR”. W 1977 został usunięty ze studium doktoranckiego w Instytucie Historii Polskiej Akademii Nauk za podpisanie tzw. Deklaracji Ruchu Demokratycznego. W 1978 był współzałożycielem Tymczasowego Komitetu Samoobrony Chłopskiej Ziemi Lubelskiej. Został aresztowany 28 sierpnia 1980, jednak po 5 dniach został zwolniony na mocy porozumień sierpniowych. W latach 1977–1978 i 1980 był współpracownikiem pisma „Robotnik”, a w 1979 pisma „Placówka”. W 1981 był uczestnikiem rolniczych strajków okupacyjnych w Ustrzykach Dolnych i Rzeszowie. Internowany 13 grudnia 1981. Był więziony w zakładach karnych w Białołęce, Załężu i Kielcach. Zwolnienie uzyskał w październiku 1982. Związał się wkrótce z Niezależną Oficyną Wydawniczą NOWA.

W latach 1989–1991 był dyrektorem Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka, a w latach 1991–1994 zastępcą wójta gminy Jabłonna. Od połowy lat 90. działa na rzecz społeczności żydowskiej. W 1997 został dyrektorem biura i członkiem zarządu Związku Gmin Wyznaniowych Żydowskich w RP, a także członkiem zarządu Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Warszawie.

W 2006, za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej, za działalność na rzecz przemian demokratycznych w kraju, odznaczony przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[1]. 13 grudnia 2017 został udekorowany Krzyżem Wolności i Solidarności, przyznanym postanowieniem prezydenta RP Andrzeja Dudy z 20 marca 2017[2][3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 21 września 2006 r. o nadaniu orderów (M.P. z 2006 r. Nr 84, poz. 848).
  2. Postanowienie nr rej. 106/2017 Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 marca 2017 r. o nadaniu odznaczeń (M.P. z 2017 r. poz. 481).
  3. Uroczystość wręczenia odznaczeń państwowych. ipn.gov.pl, 2017-12-13. [dostęp 2017-12-13].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]