Anna, niewiasta niepłodna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Anna, niewiasta niepłodna – polska średniowieczna pieśń Władysława z Gielniowa.

Pieśń nie ma oryginalnego tytułu – określana jest incipitem „Anna, niewiasta niepłodna”. Występuje również pod łacińskim określeniem De nativitate Marie ista cancio, umieszczonym nad tekstem.

Utwór, mający formę abecedariusza, składa się z 23 strof pisanych prostym, dość regularnym ośmiozgłoskowcem o rymie parzystym AABB. Powstała na święto narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Według ustaleń Wiesława Wydry autorem pieśni był Władysław z Gielniowa, zaś utwór powstał pod koniec XV wieku (prawdopodobnie po 1488, a przed 1505). Mógł też stanowić inspirację podobnej pieśni Anna święta i nabożna.

Mimo początkowego wezwania do św. Anny (strofy 1 i 2) pieśń jest modlitwą do Maryi, określanej przenośniami (m.in. gwiazda morska, studnia rajska, gołębiczka Boża). Maryja, urodzona bez grzechu, ukazana jest jako ta, do której uciekają się w pokorze grzesznicy, prosząc o wstawiennictwo u Jezusa Chrystusa, pocieszenie, obronę przed złymi duchami, pomoc w uzyskaniu zbawienia.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Teresa Michałowska: Literatura polskiego średniowiecza. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011, s. 35. ISBN 978-83-01-16675-5.