Anna Piasecka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Anna Piasecka (ur. 13 marca 1882 w Feliksowie k. Wąbrzeźna, zm. 9 sierpnia 1980 w Toruniu) – posłanka na Sejm Ustawodawczy II Rzeczypospolitej, pedagog i działaczka społeczno-oświatowa i polityczna.

Życiorys[edytuj]

Była jednym z dwanaściorga dzieci Pawła Łęgowskiego (1821–1917) i Julianny z Balcerowiczów (1854-1935), właścicieli majątku ziemskiego Feliksowo, położonego na Pomorzu pomiędzy Łobdowem i Kurkocinem, obecnie w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie wąbrzeskim, w gminie Dębowa Łąka. Była nauczycielką i działaczką społeczno-oświatową i polityczną. W latach 1910–1918 pracowała w tajnej oświacie w Toruniu, propagując polską prasę i ucząc języka polskiego. W 1919 weszła w skład komisji oświatowej Warmińskiego Komitetu Plebiscytowego w Kwidzynie, organu prowadzącego działalność propolską przed plebiscytem w 1920 na Warmii. Wraz z grupą dwudziestu posłów wybranych na Pomorzu 2 maja 1920 weszła do Sejmu Ustawodawczego, którego celem było opracowanie konstytucji II Rzeczypospolitej. Choć pochodziła z rodziny o tradycjach ziemiańskich, została wybrana do Sejmu z listy Narodowej Partii Robotniczej, utworzonej z partii działających na ziemiach dawnego zaboru pruskiego. Od końca 1920 należała do centrowego Polskiego Stronnictwa Ludowego „Piast” Wincentego Witosa. Z małżeństwa z Janem Piaseckim miała czworo dzieci: Michała, Stefanię, Bolesława i Edmunda.

Linki zewnętrzne[edytuj]