Anne-Joseph Théroigne de Méricourt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Miniatura wykonana w kości słoniowej, przedstawiająca Anne-Joseph Théroigne de Méricourt

Anne-Joseph Théroigne de Méricourt (ur. 13 sierpnia 1762, zm. 9 czerwca 1817) – Francuzka, która była znaczącą postacią rewolucji francuskiej. Urodziła się w Marcourt, małym miasteczku w Luksemburgu[1].

Anne-Joseph Théroigne de Méricourt była córką zamożnego farmera Petera Théroigne. Wychowana w klasztorze w Robermont, gdzie otrzymała solidne wykształcenie. Jako kurtyzana i piosenkarka odwiedziła Londyn (1782), Paryż (1785) i Genewę (1788).

W 1789 roku powróciła do Paryża. W momencie wybuchu rewolucji francuskiej była otoczona ludźmi popularnymi takimi, jak Jérôme’a Pétion de Villeneuve i Camille’a Desmoulins. Nie odgrywała jeszcze wtedy roli jaka jej była przeznaczona. Nie wzięła udziału w zdobywaniu Bastylii ani w dniach 5 i 6 października, kiedy kobiety paryskie wyciągnęły króla i królową z Wersalu. W 1790 roku zorganizowała salon polityczny. W tym samym roku opuściła Paryż[2]

W Wiedniu została oskarżona o udział w spisku przeciwko królowej Francji. Po rozmowie z cesarzem Leopoldem II została uwolniona i w styczniu 1792 roku wróciła do Paryża, gdzie została ukoronowana liśćmi laurowymi z powodu swej niewoli, i odświeżyła swoje wpływy. Jej głos był bardzo często słyszany w salonach Paryża, nawet w Zgromadzeniu Narodowym. Znana od tego czasu jako la bella Ligoise, zaczęła pokazywać się publicznie w stroju do jazdy konnej, piórem w kapeluszu, pistoletem za pasem i mieczem u boku, ekscytowała także opinię publiczną wielkimi przemówieniami.

Dowodziła osobiście trzecim korpusem zwanym armią przedmieść 20 czerwca 1792 roku. Była po części odpowiedzialna za zamieszki 10 sierpnia. Nie brała udziału we wrześniowych masakrach i od 1793 stawała się mniej popularna. Pod koniec maja jakobińskie kobiety przechwyciły ją, rozebrały do naga i zaciągnęły do publicznego parku Tuileries. Rok później zapadła na zdrowiu psychicznym i przeniosła się do prywatnego domu, a stamtąd w 1800 do La Salpetriere, gdzie ostatecznie zmarła 9 czerwca 1817 roku nie odzyskawszy władz umysłowych.

Ciekawostki[edytuj]

  • Jej postać i jej szaleństwo zainspirowały Charles Baudelairea w Kwiatach zła (wiersz Sisina).
  • W 1989 roku nadano jubileuszową z okazji dwusetnej rocznicy, mini-serię TV Les Jupons de la révolution pokazującą Olivię Bruneaux w roli Théroigne.
  • Ten sam jubileusz uczczono w Anglii filmem TV złożony z czterech monologów, Revolutionary Witness, w którym grała Janet Suzman.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]