Anthracotherium

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Anthracotherium
Anthracotherium magnum i Elomeryx
Anthracotherium magnum i Elomeryx
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd parzystokopytne
Podrząd świniokształtne
Rodzina Anthracotheriidae
Podrodzina Anthracotheriinae
Rodzaj Anthracotherium
Cuvier, 1822[1]
Synonimy
  • Anthracohyus Pilgrim & Cotter, 1916
  • Anthracokeryx Pilgrim & Cotter, 1916
  • Anthracothema Pilgrim, 1928
Portal Portal Zoologia

Anthracotheriumrodzaj wymarłych ssaków parzystokopytnych z rodziny Anthracotheriidae spokrewnionych z dzisiejszymi hipopotamowatymi.

Nazwa Anthracotherium oznacza "węglową bestię" (zwierzę odnalezione zostało w pokładach węgla brunatnego we Francji).

Stworzenie to posiadało 44 zęby z pięcioma półksiężycowatymi guzkami na górnych trzonowcach. Żyło w oligocenie, rozpowszechnione w Europie, Azji i Ameryce Północnej. Wymarło w późnym miocenie na skutek zmian klimatu oraz konkurencji z innymi parzystokopytnymi takimi, jak hipopotamowate czy świniowate (może być to główna przyczyna w Europie).

Jest to rodzaj typowy dla swej rodziny z tego powodu, że został z niej najdokładniej poznany. Posiada on wiele cech wspólnych z hipopotamami, jak np. budowa żuchwy. Może nawet być ich przodkiem. Poza tym należy jeszcze nadmienić, że nowe badania wykazały duże pokrewieństwo pomiędzy tymi zwierzętami i waleniami (walenie co prawda raczej nie pochodziły od nich, ale prawdopodobnie miały z nimi niezbyt odległych wspólnych przodków).

Europejskie A. magnum było podobnej wielkości, co dzisiejszy hipopotam nilowy, ale rodzaj obejmował też wiele mniejszych gatunków zamieszkujących Egipt, Indie i Amerykę Północną.

Gatunki[edytuj | edytuj kod]

  • A. sminthos (Forster-Cooper, 1913)
  • A. magnum
  • A. pangan
  • A. monsvialense
  • A. minus
  • A. minimum
  • A. bumbachense
  • A. meneghinii

Przypisy

  1. Results for Anthracotherium (ang.). Nomenclator Zoologicus. [dostęp 30 maja 2011].