Pliniusz Starszy

Pliniusz Starszy
Gaius Plinius Secundus
Data i miejsce urodzenia	23 ; Comum Novum
Data i miejsce śmierci	25 sierpnia? 79 ; Stabie
Przyczyna śmierci	erupcja Wezuwiusza
Zawód, zajęcie	pisarz, historyk, urzędnik
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Cytaty w Wikicytatach

Ten artykuł od 2010-02 wymaga zweryfikowania podanych informacji: Wymagane podanie źródeł w postaci przypisów i/lub bibliografii.

Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych.
Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Gaius Plinius Secundus zwany Starszym (Maior) (ur. 23 n.e. w Comum Novum, dzisiaj Como we Włoszech, zm. 25 sierpnia 79 n.e. w Stabiach, dzisiaj Castellammare di Stabia) – rzymski uczony, historyk, pisarz^[1].

Życiorys

Kształcił się w Rzymie. Należał do stanu ekwitów i pełnił różne funkcje wynikające z tej przynależności. Za czasów Wespazjana był prokuratorem (zarządcą) kolejno w Hiszpanii, Germanii, Galii i Afryce. Zginął w czasie wybuchu Wezuwiusza, gdy jako dowódca eskadry rzymskich okrętów spieszył na pomoc ludności. Chciał także przyjrzeć się z bliska skutkom aktywności wulkanu^[1]. Jego śmierć w listach do Tacyta opisał Pliniusz Młodszy (siostrzeniec).

Twórczość

Napisał wiele dzieł: Bella Germaniae libri XX (Historia Wojen Rzymian z Germanami) oraz A fine Aufidii Bassi (Od końca dzieła Aufidiusa Bassusa), dzieło przedstawiające dzieje współczesne od momentu, w którym zakończył swoją historię Aufidius Bassus (te dwie prace zaginęły; dowiadujemy się o nich pośrednio). Jedynym dziełem zachowanym jest Naturalis historia (Historia naturalna), rodzaj encyklopedii w 37 księgach (kosmologia, geografia, botanika, fizjologia, mineralogia, itd.). Jest to kopalnia wiedzy i wyobrażeń czasów rzymskich. Informacje o Europie północnej zaczerpnął z traktatu Pyteasza z Massalii O Oceanie z IV wieku p.n.e.

Przypisy

↑ ^a ^b Pliniusz Starszy, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2017-10-18] .

Linki zewnętrzne

Część ksiąg „Historii Naturalnej” w The Latin Library. (łac.).
Część ksiąg „Historii Naturalnej” w Wikisource (łac.)
Historia Naturalis (łac.)
przekład "Historii Naturalnej" na angielski
K. Pliniusza Starszego Historyi naturalnej ksiąg XXXVII przekład polski w 10 tomach Poznań : Księgarnia i Drukarnia J. Łukaszewicza, 1845.
artykuł Pliniusz Starszy
Pliniusz Starszy – dzieła w bibliotece Polona

[Encyklopedia_PWN-1] Pliniusz Starszy, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2017-10-18] .

[1]