Antiochia Pizydyjska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antiochia Pizydyjska
Ἀντιόχεια τῆς Πισιδίας
Ilustracja
Ruiny Antiochii Pizydyjskiej
Państwo

 Turcja

Położenie na mapie Turcji
Mapa konturowa Turcji, po lewej znajduje się punkt z opisem „Antiochia Pizydyjska”
Ziemia38°18′22″N 31°11′21″E/38,306111 31,189167

Antiochia Pizydyjska (stgr. Ἀντιόχεια τῆς Πισιδίας) – starożytne miasto w Azji Mniejszej, położone na granicy Pizydii i Frygii, stolica rzymskiej prowincji Pizydia, współczesny Yalvaç.

Założone przez kolonistów z Magnezji nad Meandrem, w czasach hellenistycznych znajdowało się pod panowaniem Seleukidów. W wyniku porażki Seleukidy Antiocha III w wojnie z Rzymem w 188 p.n.e. miasto zostało formalnie ogłoszone „wolnym”, choć znalazło się w poszerzonych granicach Pergamonu – sojusznika Rzymian[1]. W 35 p.n.e. zostało przekazane przez Marka Antoniusza Amyntasowi, królowi satelickiej Galacji, by po jego śmierci w 25 p.n.e. ponownie trafić po panowanie Rzymu[2] jako kolonia z prawami miasta italskiego (ius Italicum) i pod nową nazwą – Cezarea[3][1].

Według Dziejów Apostolskich miasto odwiedził Paweł z Tarsu podczas swojej pierwszej podróży misyjnej[4][5].

Miasto biło własne monety aż do panowania Klaudiusza Gockiego[6].

 Zobacz też: Antiochia.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]