Anton Theodor von Colloredo-Waldsee-Mels
Kardynał prezbiter | ||
![]() | ||
| ||
Kraj działania | ||
---|---|---|
Data i miejsce urodzenia |
29 czerwca 1729 | |
Data i miejsce śmierci |
12 września 1811 | |
Miejsce pochówku | ?↗ | |
Arcybiskup ołomuniecki | ||
Okres sprawowania |
1777–1811 | |
Wyznanie | ||
Kościół | ||
Prezbiterat |
20 sierpnia 1758 | |
Nominacja biskupia |
6 października 1777 | |
Sakra biskupia |
17 maja 1778 | |
Kreacja kardynalska |
17 stycznia 1803 |
Data konsekracji |
17 maja 1778 | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Konsekrator | |||||||
Współkonsekratorzy |
Ferdinand Christoph von Waldburg-Zeil | ||||||
|
Anton Theodor von Colloredo-Waldsee-Mels (ur. 29 czerwca 1729 w Wiedniu, zm. 12 września 1811 w Kromieryżu) – arcybiskup ołomuniecki w latach 1777–1811; kardynał.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Studiował teologię w Rzymie. 9 czerwca 1747 został kanonikiem ołomunieckim. 20 sierpnia 1758 został wyświęcony na księdza. 7 września 1766 został prepozytem kapituły w Ołomuńcu.
6 października 1777 został wybrany na biskupa ołomunieckiego. 5 grudnia 1777 papież Pius VI ustanowił arcybiskupstwo ołomunieckie i podległe mu biskupstwo w Brnie. 17 maja 1778 Antonin Theodor Colloredo-Waldsee-Mels przyjął święcenia biskupie. W okresie jego pontyfikatu cesarz Józef II zlikwidował wiele klasztorów na Morawach.
17 stycznia 1803 Antonin Theodor Colloredo-Waldsee-Mels otrzymał kapelusz kardynalski. W 1805 jego koadiutorem został Rudolf Johann Habsburg.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Milan M. Buben, Encyklopedie českých a moravských sídelních biskupů, Praha 2000, s. 51–53.