Lev Skrbenský z Hříště

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lev Skrbenský z Hříště
Kardynał prezbiter
Ilustracja
Herb Lev Skrbenský z Hříště
Kraj działania  Czechy
Data i miejsce urodzenia 12 czerwca 1863
Hukovice
Data i miejsce śmierci 24 grudnia 1938
Dlouhá Loučka
arcybiskup ołomuniecki
Okres sprawowania 1916–1920
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 7 lipca 1889
Nominacja biskupia 14 grudnia 1899
Sakra biskupia 6 stycznia 1900
Kreacja kardynalska 15 kwietnia 1901
Leon XIII
Kościół tytularny Santo Stefano al Monte Celio

Lev Skrbenský z Hříště (ur. 12 czerwca 1863 w Hukovicach, zm. 24 grudnia 1938 w Horní Dlouhé Loučce) – arcybiskup praski w latach 1899–1916, następnie arcybiskup ołomuniecki w latach 1916–1920.

Wywodził się ze szlacheckiej rodziny Skrbeńskich z Hrziszcza. Święcenia kapłańskie przyjął w 1889. 15 kwietnia 1901, w wieku 38 lat, mianowany kardynałem z tytułem Santo Stefano al Monte Celio[1]. Od tego czasu nikt nie został kardynałem w tak młodym wieku. Brał udział w konklawe w 1903 i 1914, z uwagi na stan zdrowia nie wziął udziału w konklawe w 1922. Przez dziesięć lat jako kardynał prezbiter o najdłuższym stażu kardynalskim, był protoprezbiterem; a od 1930, po śmierci Vincenza Vannutellego był ostatnim kardynałem mianowanym przez papieża Leona XIII.

Na okres jego posługi przypadły konflikty narodowościowe, w związku z coraz silniejszymi dążeniami Czechów do niepodległości. Sam miał opinię nastawionego proaustriacko arystokraty, działającego w myśl życzeń dworu cesarskiego w Wiedniu. Dlatego też po powstaniu Czechosłowacji w 1918 r. nie cieszył się uznaniem społeczeństwa. Z uwagi na to w 1920 na własną prośbę przeszedł na emeryturę.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]