Antoni Walewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Antoni Walewski (ur. 18 maja 1805 w Brzozowie, zm. 3 grudnia 1876) – historyk polski, profesor historii powszechnej Uniwersytetu Jagiellońskiego, członek Towarzystwa Naukowego Krakowskiego, a nastepnie Akademii Umiejętności.

Pochowany na Cmentarzu Rakowickim[1]

Dzieła:

  • Pogląd na sprawę Polski ze stanowiska monarchii i historii (Lwów 1848 - 49),
  • Historia wyzwolenia Polski za panowania Jana Kazimierza (2 tomy, Kraków 1866 - 68),
  • Historja wyzwolonej Rzplitej wpadającej pod jarzmo domowe za panowania Jana Kazimierza (2 tomy, Kraków 1870 - 72),
  • Dzieje bezkrólewia po skonie Jana III (tom 1 Kraków 1874),
  • Filozofia dziejów polskich i metoda ich badania (Kraków 1875),

Z twórczością Walewskiego, lojalistyczną wobec Habsburgów, polemizował Józef Szujski[2] jak i przeciwnik Szujskiego Henryk Schmitt[3].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Dzieła:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]