Aplikacja (prawo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy prawa. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Aplikacja – praktyka absolwenta studiów prawniczych mająca na celu przygotować go do wykonywania poszczególnych zawodów prawniczych. Praktyka ta odbywa się w miejscach i w czasie określonym szczegółowymi przepisami i kończy się zdaniem stosownego egzaminu państwowego. Celem aplikacji jest przygotowanie aplikanta do należytego i samodzielnego wykonywania zawodu[1].

Aplikacja w Polsce[edytuj | edytuj kod]

W Polsce aplikant do zawodu adwokata lub radcy prawnego musi mieć ukończone z tytułem magistra wyższe studia prawnicze polskie albo zagraniczne uznawane w Polsce, być niekarana oraz korzystać z pełni praw obywatelskich Na aplikację przyjmuje się osoby, które złożyły egzamin konkursowy[2]. Aby ukończyć aplikację, należy przejść cykl szkoleniowy przewidziany programem aplikacji. Ukończenie aplikacji daje możliwość podejścia do egzaminu zawodowego. Po pozytywnym złożeniu egzaminu nabywa się uprawnienia zawodowe.

 Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
Niektóre aplikacje prawnicze
Rodzaj aplikacji Zdobywany zawód Czas trwania
adwokacka adwokat 3 lata
radcowska radca prawny 3 lata
ogólna referendarz sądowy 1 rok
sędziowska sędzia 3 lata
prokuratorska prokurator 3 lata
komornicza komornik 2 lata
notarialna notariusz 3 lata 6 miesięcy
legislacyjna legislator 1 rok
rzecznikowska rzecznik patentowy 3 lata
kuratorska kurator sądowy 1 rok
dyplomatyczno-konsularna dyplomata 1 rok

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Miłosz Szkudlarski, Quo vadis, czyli jaką aplikację wybrać po studiach prawniczych?, STUDIA – uczelnie, kierunki studiów [dostęp 2019-01-02] (pol.).
  2. Aplikacje adwokacka i radcowska – zasady [dostęp 2019-01-02].
Scale of justice gold.png Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.