Argumentum ad hominem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Argumentum ad hominem (łac. argument dostosowany do danego człowieka) – pozamerytoryczny sposób argumentowania, w którym, na poparcie swojej tezy, dyskutant powołuje się na nasze, nie do końca związane z tematem, opinie lub zachowania. Zabieg ten ma pokazać, że w gruncie rzeczy zgadzamy się z tezą przedstawioną przez dyskutanta, a jeżeli nadal upieramy się przy swoim, to znaczy, że jesteśmy niekonsekwentni w swoich przekonaniach.

Przykłady[edytuj | edytuj kod]

  • Chcąc uniknąć odpytywania, uczniowie przekonują nauczyciela biologii do wycieczki do lasu, powołując się na głoszone przez niego poglądy o konieczności fizycznego kontaktu z naturą celem jej lepszego poznania.
  • Nasz rozmówca stwierdza, że najcięższe przestępstwa powinny być karane karą śmierci. Przywołujemy jednak fakt, że jest on członkiem ruchu „pro life”, stwierdzając, że stoi to w sprzeczności z jego deklaracją o karze śmierci.
  • Stwierdzamy, że nasz rozmówca przegrał dyskusję, bo użył w niej porównania czegoś do nazizmu (prawo Godwina) - nasze stwierdzenie będzie także błędem logicznym znanym w języku angielskim jako fallacy fallacy (stwierdzenie, że przeciwnik nie ma racji na podstawie tego, że popełnił błąd logiczny).
  • Kolejnym przykładem jest odniesienie się do hipokryzji przeciwnika, na przykład słynne A u was Murzynów biją!

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy