Argumentum ad hominem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Argumentum ad hominem (łac. „argument dostosowany do danego człowieka”) – pozamerytoryczny sposób argumentowania, w którym, na poparcie swojej tezy, dyskutant powołuje się na opinie uznane przez oponenta - których jednak sam w rzeczywistości nie uznaje. Zabieg ten ma pokazać, że w gruncie rzeczy oponent zgadza się z tezą przedstawioną przez dyskutanta, a jeżeli nadal upiera się przy swoim, to znaczy, że jest niekonsekwentny w swoich przekonaniach. Termin ma często także inne znaczenie, traktuje się go jako synonim argumentum ad personam.

Przykłady[edytuj | edytuj kod]

  • Chcąc uniknąć odpytywania, uczniowie przekonują nauczyciela biologii do wycieczki do lasu, powołując się na głoszone przez niego poglądy o konieczności fizycznego kontaktu z naturą w celu jej lepszego poznania.
  • Nasz rozmówca stwierdza, że najcięższe przestępstwa powinny być karane karą śmierci. Przywołujemy jednak fakt, że jest on członkiem ruchu „pro life”, stwierdzając, że stoi to w sprzeczności z jego deklaracją o karze śmierci.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]