Atomic Rooster

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Atomic Rooster
Rok założenia czerwiec 1969
Rok rozwiązania 1983
Pochodzenie Anglia
Gatunek rock progresywny
Aktywność 1969–1975, 1980–1983
Powiązania Crazy World of Arthur Brown, Emerson, Lake and Palmer
Ostatni skład
Vincent Crane, Paul Hammond, John Mizarolli
Byli członkowie
Carl Palmer, John Du Cann, Ginger Baker

Atomic Rooster – brytyjska progresywna grupa działająca w latach 1969–1983. Liderem zespołu był Vincent Crane.

Historia grupy[edytuj]

Idea zespołu powstała wśród muzyków akompaniujących Arthurowi Brownowi. Organista Vincent Crane i perkusista Carl Palmer postanowili wspólnie założyć nowy zespół. Trio powstało w czerwcu 1969 r. pod nazwą Atomic Rooster w składzie Vincent Crane (instrumenty klawiszowe, głównie organy), Nick Graham (gitara basowa, gitara, flet, wokal) i Carl Palmer (perkusja). W tym składzie zespół nagrał album Atomic Roooster.

Jeszcze tego samego roku w listopadzie odszedł do grupy Skin Alley multiinstrumentalista Nick Graham. Został zastąpiony przez gitarzystę i wokalistę Johna (Du)Canna, który grał uprzednio w takich grupach jak The Attack i Andromeda.

W czerwcu 1970 r. odszedł Carl Palmer, który wraz z klawiszowcem Keithem Emersonem i wokalistą, gitarzystą i gitarzystą basowym Gregiem Lake'em współzałożył nowe wirtuozowskie trio Emerson, Lake and Palmer.

W grupie został zastąpiony przez Ricka Parnella, syna lidera orkiestr Jacka Parnella, jednak w dwa miesiące później na jego miejsce wszedł Paul Hammond. Ten skład nagrał album Death Walks Behind You, który docierając do 12 miejsca na liście najpopularniejszych albumów, został największym sukcesem grupy.

W czerwcu 1971 r. zespół stał się kwartetem, gdy został uzupełniony enigmatycznym wokalistą Pete'em Frenchem. Kwartet ten wydał trzeci album In Hearing of.... Tuż przed jego ukazaniem się na rynku odeszli gitarzysta John Cann i Paul Hammond do kwartetu Daemon. Później jako trio występowali pod nazwą 'Bullet i Hard Staff. Gdy po ciężkim wypadku samochodowym grupa ta się rozpadła – John Cann przeszedł do Thin Lizzy.

Crane przyjął nowych muzyków: gitarzystę Steve'a Boltona i ponownie perkusistę Ricka Parnella. Przez krótko grał w zespole basista Bill Smith.

Gdy w grudniu 1971 r. odszedł od Atomic Rooster Pete French (do grupy Cactus), na jego miejsce wszedł jeden z najlepszych brytyjskich wokalistów – Chris Farlowe. Był on uprzednio wokalistą słynnej jazzrockowej grupy Colosseum. Kwartet ten wydał album Made in England.

W grudniu 1972 r. odszedł gitarzysta Steve Bolton i został zastąpiony przez Johnny'ego Mandalę z zespołu Babylon. Atomic Rooster rozwiązali się w 1975 r. po wydaniu albumu Nice 'n' Greasy. Johnny Mandala już jako John Goodsall założył słynny zespół Brand X.

Vincent Crane zajął się tworzeniem muzyki dla radia i teatru. Brał udział w muzycznych programach dla dzieci. Był także dyrektorem muzycznym programu Rain Dog Stomu Yamashta's Red Buddha Theatre Company. Reaktywował także jazzowo-poetyckie występy z Paulem A. Greenem. W 1978 r. ponownie nawiązał współpracę z Arthurem Brownem.

W 1980 r. nastąpiła reaktywacja Atomic Rooster; gitarzystą ponownie był John Cann a nowym perkusistą Preston Heyman.

Po jego odejściu w 1981 r. na bębnach grał Ginger Baker, zastąpiony później ponownie przez Paula Hammonda.

W 1983 r. gitarzystą w zespole został Bernie Torme. Od czasu do czasu na gitarze grał David Gilmour (Pink Floyd). Niektóre źródła podają, że od czerwca 1983 r. w grupie występowali jeszcze Jean Crane jako wokalistka i John Field na instrumentach perkusyjnych. Był to już jednak koniec istnienia zespołu.

Vincent Crane od 1984 do 1987 r. grał jeszcze w grupie Dexys Midnight Runners.

Koda[edytuj]

  • Vincent Crane popełnił samobójstwo 14 lutego 1989 r. Przez całe swoje życie walczył z ciężką depresją.
  • Paul Hammond popełnił samobójstwo w 1992 r. z powodu nałogowej narkomanii.
  • John Du Cann zmarł 21 września 2011 r. na atak serca[1].

Składy[edytuj]

czerwiec 1969 – marzec 1970
marzec 1970 – czerwiec 1970
czerwiec 1970 – sierpień 1970
sierpień 1970 – czerwiec 1971
czerwiec 1971 – sierpień 1971
  • Vincet Crane – organy, fortepian, pedały basowe
  • John Du Cann – gitara, bas
  • Paul Hammond – perkusja
  • Pete French – śpiew
sierpień 1971 – wrzesień 1971
  • Vincet Crane – organy, fortepian, pedały basowe
  • Pete French – śpiew
  • Ric Parnell – perkusja
  • Steve Bolton – gitara
wrzesień 1971 – luty 1972
  • Vincet Crane – organy, fortepian, pedały basowe, śpiew
  • Ric Parnell – perkusja
  • Steve Bolton – gitara
luty 1972 – koniec 1972
  • Vincet Crane – organy, fortepian, pedały basowe
  • Ric Parnell – perkusja
  • Steve Bolton – gitara
  • Chris Farlowe – śpiew
koniec 1972 – marzec 1974
  • Vincet Crane – organy, fortepian, syntezator, pedały basowe
  • Ric Parnell – perkusja
  • Chris Farlowe – śpiew
  • John Goodsall – gitara
marzec 1974 – luty 1975 (jako Vincent Crane's Atomic Rooster
  • Vincet Crane – organy, fortepian, syntezator
  • Sam "Tomcat" Sampson – śpiew
  • Andy Johnson – gitara
  • Denny "Pancho" Barnes – gitara
  • Bob "Dog" Rennie – bas
  • Lee Baxter Hayes – perkusja
luty 1975 – połowa 1980

Rozpad zespołu

połowa 1980 – październik 1980
październik 1980
październik 1980 – połowa 1982
połowa 1982
  • Vincet Crane – organy, fortepian, śpiew
  • Paul Hammond – perkusja
  • Mick Hawkesworth – bas
połowa 1982 – 1983
  • Vincet Crane – organy, fortepian, śpiew
  • Paul Hammond – perkusja
  • John McCoy – bas
1983 – połowa 1983
  • Vincet Crane – organy, fortepian, syntezator, bas, śpiew
  • Paul Hammond – perkusja
  • Bernie Tormé – gitara
połowa 1983 – koniec 1983
  • Vincet Crane – organy, fortepian, syntezator, bas, śpiew
  • Paul Hammond – perkusja
  • John Mizarolli – gitara

Dyskografia[edytuj]

Albumy studyjne[edytuj]

  • 1970: Atomic Roooster LP – B&C CAS 1010, 2.1970 (WB); CD – Repertoire REP 4135 1993
  • 1970: Death Walks Behind You LP – B&C CAS 1026, 9.1970 (WB); Elektra EKS 74094 (USA); CD – Repertoire REP 4069 1993
  • 1971: In Hearing Of Atomic Rooster LP – Pegasus PEG1, 8.1971 (WB); Elektra EKS 74109 (USA); CD – Repertoire REP 4068 1993
  • 1972: Made In England LP Dawn DNLS 3038, 10.1972 (WB); Elektra EKS 75039 (USA); CD – Repertoire REP 4165 1993
  • 1973: Nice 'n' Greasy LP Dawn DNLS 3049, 9.1973 (WB); Elektra EKS 75074 (USA); CD – Repertoire REP 4134 1993
  • 1980: Atomic Rooster LP EMI EMC 3341, 9.1980 (WB)
  • 1983: Headline News LP Tower Bell TOWLP 004, 6.1983 (WB); Passport PVC 8918 (USA)

Albumy koncertowe i kompilacyjne[edytuj]

  • 1977: Home To Roost
  • 1983: Live in Germany
  • 1986: Kiss Yer Skull Goodbye
  • 1989: The Devil Hits Back
  • 1989: The Best & The Rest Of
  • 1991: The Collection
  • 1993: Live In Concert – BBC Radio 1
  • 1997: The Ultimate Chicken Meltdown 1980–1982
  • 1997: In Satan’s Name. The Definitive Collection (2 CD)
  • 1998: Devil's Answer-BBC Sessions
  • 2000: Live and Raw 70/71

Single[edytuj]

  • Friday the 13th/Banstead (1970)
  • Tomorrow Night/Play the Game (1971) (11 WB)
  • Devil's Answer/The Rock (1971) (4 WB)
  • Stand by Me/Never To Lose (1972)
  • Save Me/Close Your Eyes (1972)
  • Tell Your Story, Sing Your Song (jako Vincent Crane's Atomic Rooster, 1974)
  • Do You Know Who's Looking For You?/Throw Your Life Away (1980)
  • Do You Know Who's Looking For You? (Extended)/Throw Your Life Away (Maxi, 1980)
  • Play It Again/Start To Live (1981)
  • Play It Again/Start To Live/Devil's Answer (Live) (Maxi, 1981)
  • End Of The Day/Living Underground (1982)
  • End Of The Day Living Underground/Tomorrow Night (nowa wersja) (Maxi, 1982)
  • Land Of Freedom/Carnival (1983)
  • Land of Freedom (extended version)/Carnival (Maxi, 1983)

DVD[edytuj]

  • Masters from the Vaults: Atomic Rooster
  • Definitive Collection

Przypisy

  1. Zmarł John Du Cann – gitarzysta Atomic Rooster. www.magazyngitarzysta.pl, 2011-09-26. [dostęp 2012-06-12].

Linki zewnętrzne[edytuj]