Attila Végh

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Attila Vegh)
Skocz do: nawigacja, szukaj
MMA pictogram.svg Attila Végh
Pseudonim Pumukli
Data i miejsce urodzenia 9 sierpnia 1985
Dunajská Streda
Obywatelstwo  Słowacja
Wzrost 188 cm
Masa ciała 93 kg
Styl walki kenpō, zapasy, boks tajski
Klub American Top Team
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 38
Zwycięstwa 29
Przez nokauty 10
Przez poddania 11
Przez decyzje 8
Porażki 7
Remisy 2
  1. Bilans walk aktualny na 16.06.2016.

Attila Végh (ur. 9 sierpnia 1985 w Dunajskiej Stredzie) – słowacki zawodnik mieszanych sztuk walki pochodzenia węgierskiego. Czternastokrotny mistrz Węgier w kenpō karate oraz Mistrz Europy i Mistrz Świata z 2006 roku. Zwycięzca turnieju Bellator MMA wagi półciężkiej z 2012 roku oraz były mistrz tejże organizacji.

Kariera sportowa[edytuj]

Végh urodził się w Dunajskiej Stredzie na Słowacji. Jego rodzice pochodzili z mniejszości węgierskiej, która licznie zamieszkuje południowo-zachodnią Słowację. Mając 5 lat zaczął trenować zapasy w stylu klasycznym i przez następne 9 lat poświęcił się tej dyscyplinie, ale nie osiągnął żadnych większych sukcesów. W wieku 15 lat zainteresował się jedną z odmian karate - kenpō i rozpoczął treningi. Przez całą karierę, która trwała prawie 7 lat, zdobył czternaście razy mistrzostwo Węgier oraz był wielokrotnym medalistą wielu zawodów kenpō w Europie. W 2006 roku został mistrzem Europy w kenpō w kat. do 93 kg[1] oraz mistrzem świata w tej samej kategorii wagowej[2].

Kariera MMA[edytuj]

Po zakończeniu kariery w kenpō postanowił spróbować sił w MMA. Mając doświadczenie z zapasów oraz kenpō które często są stylami źródłowymi zawodników MMA w 2008 roku rozpocząć intensywne treningi mieszanych sztuk walki. Jeszcze w tym samym roku 23 marca zadebiutował w MMA pokonując Mateja Turcana przez poddanie. Trzy miesiące później doszło do pojedynku z chcącym się zrewanżować Turcanem. I tym razem górą był Vegh - ponownie pokonał Turcana przed czasem. Do końca roku stoczył jeszcze trzy zwycięskie pojedynki. Rok 2009 to kolejne zwycięstwa Vegha. Na lokalnych galach na Węgrzech, Słowacji i Czechach zwyciężał swoich rywali głównie przed czasem. 30 kwietnia pokonał Polaka - Sebastiana Hercunia. Po tej walce zainteresowała się nim Polska organizacja - KSW i podpisała z nim kontrakt.

Lata 2009-2010 (KSW)[edytuj]

Swój pierwszy pojedynek w KSW stoczył 15 maja 2009 roku na gali KSW XI przeciwko Łukaszowi Jurkowskiemu - utytułowanemu zawodnikowi taekwondo oraz tryumfatorowi pierwszego turnieju KSW. Po 2.rundowym pojedynku sędziowie jednomyślnie punktowali zwycięstwo Polaka. Porażka z Jurkowskim była pierwszą w dotychczasowej karierze Vegha oraz przerwała pasmo 9 zwycięstw z rzędu. Trzy miesiące po walce w Polsce zwyciężył przed czasem na gali It's Showtime. Do końca roku pokonywał m.in. Czeczena mieszkającego na stałe w Polsce Asłambieka Saidowa.

28 listopada przegrał z doświadczonym Finem Tonim Valtonenem na fińskiej gali Shooto Finland. Jeszcze w tym samym roku w grudniu pokonał Igora Henca w pojedynku o pas mistrzowski węgierskiej organizacji Total Fight Championships.

2010 rok również udanie rozpoczął - najpierw 13 lutego zdobył pas mistrza Europy organizacji WFFA (World Free Fight Association) pokonując Serba Aleksandra Radosawljewicza na punkty, a 26 marca znokautował Borisa Tonkowicia i zdobył kolejne mistrzostwo - tym razem Słowackiej organizacji Styx[3]. Po tych sukcesach właściciele KSW włączyli Słowaka do turnieju wagi półciężkiej który miał się odbyć na początku maja.

7 maja 2010 roku wystartował w turnieju na KSW XIII. W ćwierćfinale pokonał przez TKO Łukasza Skibskiego. W półfinale spotkał się z Hiszpanem Danielem Taberą walczącym wcześniej m.in. na galach M-1 Global. Vegh uległ przed czasem, poddając się wskutek założonej dźwigni na kolano.

Po przegranej z Taberą, 22 maja zremisował z przyszłym zawodnikiem Strikeforce Rosjaninem Adłanem Amagowem, a 7 dni później pokonał przez TKO mającego epizod w japońskiej organizacji PRIDE Litwina Egidijusa Valaviciusa. Koniec roku zakończył porażką przed czasem z Duńczykiem Simonem Carlsenem na gali Heroes Gate 2 w Pradze.

Rok 2011[edytuj]

Nowy rok rozpoczął od remisu z wysoko notowanym Holendrem Hansem Stringerem, następne walki już wygrywał - głównie przed czasem m.in. z perspektywicznym Finem Marcusem Vanttinenem oraz Niemcem Jonasem Billsteinem. Po serii czterech zwycięstw z rzędu związał się z czołową amerykańską organizacją Bellator MMA.

Bellator Fighting Championships[edytuj]

W swoim debiucie 20 kwietnia 2012 roku na gali Bellator 66 pokonał przez niejednogłośną decyzję sędziów Amerykanina Dana Spohna. Zwycięstwo to dało mu szanse na wystartowanie w turnieju wagi półciężkiej który rozpoczął się 22 czerwca (Bellator 71). Ostatecznie Vegh zwyciężył w turnieju pokonując m.in. Emanuela Newtona i Travisa Wiuffa oraz otrzymując czek o wartości 100 tys USD i prawo walki o mistrzostwo Bellatora w wadze półciężkiej. 28 lutego 2013 w pojedynku o pas zmierzył się z ówczesnym mistrzem Francuzem Christianem M'Pumbu którego pokonał na punkty po 5. rundowym starciu tym samym zdobywając pas. Mistrzostwo stracił już w pierwszej obronie 21 marca 2014 na rzecz byłego rywala Emanuela Newtona który niejednogłośną decyzją sędziów odebrał pas Słowakowi. 25 sierpnia 2014 po niespełna jednej porażce został zwolniony z Bellatora.

Powrót do KSW[edytuj]

Na początku 2015 związał się ponownie z Konfrontacją Sztuk Walki. W swoim piątym występie dla Polskiej organizacji 23 maja 2015 zmierzył się o pas mistrzowski w wadze półciężkiej z Chorwatem Goranem Reljiciem ostatecznie ulegając mu niejednogłośnie na punkty.

16 czerwca 2016, przedłużył serię porażek do trzech, przegrywając przez nokaut z Aleksandrem Wołkowem, w pojedynku o mistrzostwo M-1 Global wagi ciężkiej[4].

Osiągnięcia[edytuj]

Kenpō karate:

  • 2006: Mistrz Świata w kat. do 93 kg
  • 2006: Mistrz Europy w kat. do 93 kg
  • 14-krotny mistrz Węgier

Mieszane sztuki walki:

  • 2009: Mistrz Total Fight Championships
  • 2010: Mistrz Europy World Free Fight Association
  • 2010: Mistrz Styx
  • 2010: KSW 13 - półfinalista turnieju w wadze półciężkiej
  • 2012: Bellator FC - 1. miejsce w turnieju wagi półciężkiej
  • 2013-2014: Mistrz Bellator MMA w wadze półciężkiej

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. European Kempo Championships: wyniki (ang.). kempoikf.com.
  2. Roman Lukáč: Attila Végh: Soupeře nikdy nepodceňuju! (cz.). extraround.cz, 22.06.2011. [dostęp 22.06.2011].
  3. Weekendowy przegląd ringów/klatek (pol.). mmarocks.pl, 31.03.2010.
  4. K. Witek: Wyniki M-1 Challenge 68: Attila Vegh znokautowany w 1 rundzie, Schlemenko mistrzem Grand Prix do 84 kg (pol.). mmanews.pl, 16.06.2016.